December 2007

Na een prachtige rondreis door Thailand voegden opa Antoon en oma Truus zich op 3 december bij ons. Zo konden we samen Sinterklaas vieren, zowel bij de Nederlandse Vereniging en thuis en ook de 80e verjaardag van de Koning. Hij verjaart nl. op 5 december.

Daarna zijn we samen een week op vakantie geweest. Eerst een paar dagen naar het tempelcomplex Angkor Wat in Cambodja. Het is een imposante stad, we zijn er 2 dagen naartoe geweest en hebben een lichtshow meegemaakt. Het is ongelooflijk, hoe dit complex met de beperkte middelen gebouwd is, je voelt je er als mens nietig. Een paar tempels worden overwoekerd door de natuur, je kan het zonde noemen, maar anderzijds geeft het aan dat de natuur niet te sturen is.

Daarna hebben we nog een paar dagen op het Thaise eiland Koh Samui echt vakantie gehouden. Daar waren opa en oma ook wel aan toe, want ze hebben heel wat indrukken te verwerken gekregen. Het was heerlijk om opa en oma zo lang bij ons te hebben en nu samen ervaringen over dit prachtige land te kunnen delen.

November 2007

Op 22 november verwelkomden we Opa Antoon en Oma Truus op het vliegveld. Ze gingen eerst een paar weken een rondreis door Thailand maken met een groep, maar eerst 2 dagen gedeeltelijk met ons doorbrengen in Bangkok. We vierden samen Loy Kratong. Loy betekent drijven en Kratong is een soort bootje in de vorm van lotusbloem, gemaakt van kurk en bananenblad. Door deze bootjes te water te laten, bedank je de godin van de rivier en tevens drijven met het bootje je zonden weg. Je kan meteen een wens doen voor het nieuwe jaar. Zoals jullie wellicht weten, zijn wij hier een tweede adoptieprocedure gestart, dus wat zou onze wens geweest zijn?

Oktober 2007

Op 8 oktober kwam Jan inderdaad terug uit Bahrein. Willen jullie wel geloven dat het een paar weken gekost heeft om weer een nieuwe balans in ons gezin te vinden? Al met al is hij toch 10 weken (met een paar korte bezoekjes) weg geweest. Om het een en ander in te halen zijn we een paar dagen naar Sukhothai geweest, één van de oude Thaise hoofdsteden.

Toen we thuis kwamen, woedde er een tropische bui. We zitten middenin de regentijd en dat hebben we geweten. Gelukkig was de overlast beperkt en alleen de keuken een beetje nat, tot groot vermaak van Li Yan!

Diezelfde maand zijn we een weekendje weg geweest nl. met de trein naar Ayuthaya, ook één van de oude Thaise hoofdsteden. We wilden daar een fiets huren om rond te fietsen, maar dat lukte niet met kinderzitje. Dan maar een brommer gehuurd en gedaan, zoals de Thai doen! Li Yan vond het allemaal prima en viel zelfs tussen ons in in slaap!

Monique heeft 2 leuke vriendinnen in de buurt ontmoet, maar helaas het expatleven betekent ook weer afscheid nemen, want beide dames gaan in 2008 met hun gezin verhuizen naar Kameroen en naar Italië. Monique en Li Yan gaan hen enorm missen! Tot die tijd proberen we wekelijks bij elkaar te komen.

September 2007

Begin september kwamen oma Ria en opa Rengers, zij waren hier 14 dagen. Het was een geweldige tijd, ook zij namen deel aan ons leven hier. Jan vergezelde ons weer 5 dagen en zit nu sinds 13 september weer in Bahrein. Jan is in elk geval vóór 12 oktober weer terug, omdat we dan bij immigratie verwacht worden voor de visumverlenging.

Gelukkig heeft Monique via het vrouwennetwerk Bambi een paar leuke vriendinnen gekregen, die ze bijna wekelijks ziet. Heel eerlijk gezegd, is dat vaker dan menige vriend of vriendin in Nederland! Monique vindt het fulltime moederschap intussen leuk en heeft nog niet de behoefte om (vrijwilligers)werk te gaan zoeken. Ze geniet van het alleen thuis zijn, als Li Yan naar de crèche is en is druk met Li Yan brengen en halen, wat met de fiets en de taxi gebeurt. De afstanden in Bangkok zijn enorm, de stad is net zo groot als de provincie Utrecht! De crèche is hier 4 km vandaan om maar eens een voorbeeld te geven.

Augustus 2007

Op 22 augustus werd Monique 43 jaar. Helaas was Jan er niet, maar dankzij een al heel aardig netwerk hier, telefoontjes via Skype en kaarten en natuurlijk Li Yan was het een heel leuke verjaardag!

Juli 2007

Begin juli kwam Hettie, een oud-reisgenote van Monique, een paar dagen logeren. Ze had “toevallig” een reis naar Thailand geboekt en kwam na afloop nog een paar dagen bij ons logeren. Ja, je voelt hem al, weer een geweldige ontmoeting!

Een paar dagen later kwam opa Gerrit op bezoek, hij was hier 14 dagen. Dat was de eerste èchte geplande reis! Opa heeft vooral deel kunnen nemen aan ons leven hier met uiteraard een paar weekenduitstapjes.

 

Daarna brak er een vreemde periode aan. Jan zou 23 juli een week naar Bahrein (oliestaat ten noorden van Saudi-Arabië) gaan om een collega op de vestiging daar te helpen. Na een paar dagen vertrok de collega boos en beledigd en kon Jan het project redden. De week werd 2 weken, Jan kwam 4 dagen naar huis, vertrok weer naar Bahrein en bleef toen 4,5 week weg…

Juni 2007

Begin juni kwam een Elly, een oud-collega van Monique uit Nederland met haar man Bram op bezoek. Ze hadden “toevallig” een reis naar Thailand geboekt en kwamen dus een avondje langs. Een geweldige ontmoeting!

Omdat ons visum verliep (elke 3 maanden), zijn we een lang weekend naar het eiland Langkawi (Maleisië) geweest. Daar troffen we 2 oud-collega’s van Jan uit Nederland, die daar “toevallig” op huwelijksreis waren, Tom en Sharon. Wederom een geweldige ontmoeting!

Mei 2007

Bijna elke maand hebben we hier een boeddhistische feestdag, dus een vrije dag voor Jan en Li Yan, dus eind mei een lang weekend naar de badplaats Hua Hin. Onze Nederlandse buren (opgespoord via de Nederlandse Vereniging) hier hebben daar een appartement, dus zijn we een avond met hen uit eten geweest, erg gezellig en heerlijk om goede buren te hebben!

April 2007

Naast de vakantie was het in april natuurlijk papa's verjaardag. Daar hoort uiteraard taart bij en een vrijmarkt. Dit keer op de Nederlandse ambassade. Sjoelen en natuurlijk spulletjes verkopen, en ........... lekkere grote stroopwafels. Ja, sommige Nederlandse dingen blijven gewoon erg lekker.

Monique en Li Yan hebben "Bambi" ontdekt. Bangkok Mothers and Babies International, waar je elkaar kunt ontmoeten bij de Britse Club. Leuk om anderen te ontmoeten en lekker te zwemmen en spelen.

Li Yan wordt steeds creatiever en gaat ook voor het eerst naar het kinderdagverblijf  "Early Years". Zelf noemt ze het de Belhamel, want zo heette het in Nederland ook.

Ook gaat Li Yan elke zaterdag gymmen. Ze doet niet altijd even enthousiast mee, maar dat doen er meer niet, dus het zal de leeftijd wel zijn.

Songkran 2007

In april zijn we een weekje op vakantie geweest in Chiang Mai. Een naam die iedereen die in Thailand is geweest wel kent, want het staat op elke reisprogramma. Een uurtje vliegen, en je bent in een bergachtige streek van het land met de stad Chiang Mai als uitvalsbasis. Li Yan vindt zwemmen erg leuk, dus moet er een hotel met zwembad zijn, en dat lukt altijd wel.

Tijdens deze vakantie was het Thais Nieuwjaar oftewel Songkran. Tijdens dit feest gooit iedereen elkaar met water nat. Dit mondt uit in een dagen durend watergooi festijn waar je niet onderuit komt. Voor Li Yan was dat niet leuk, want ze wil haar haren niet nat. Dat was dus een beetje moeilijk. Al die mensen met supersoakers en open auto's met opblaaszwembad of regentonnen met water achterin zijn moeilijk te ontlopen.

De dierentuin is daar een welkome uitzondering op, en het toeval wil dat ze in de dierentuin van Chiang Mai pandaberen hebben. En Li Yan komt uit het land van de pandabeer zoals ze zelf altijd zegt. Ook koala's hadden we nog nooit in levende lijve gezien. Tijdens het nieuwjaarsfeest is het gebruikelijk dat je alles laat zegenen door de monniken die daarbij alles met een "kleiachtig wit goedje" met tekeningen opfraaien. Met al dat watergooien zien de gezegende auto's er na een dag erg vies uit, getuige de foto. Na de veilige haven van de dierentuin moesten we toch weer terug de nattigheid in.

Chiang Mai staat bekend om een belangrijk heiligdom, "Wat Doi Suthep". Een erg mooie Wat (Thaise tempel) met veel bedevaartgangers. Het is de bedoeling dat je alle bellen laat luiden, maar Li Yan vond het wel erg luid allemaal. Olifantenshows zijn standaard bij een bezoek aan de streek en het dient als startpunt voor trektochten langs bergstammen. De langnek is een wel heel bekend fenomeen. Ik voelde me wel ongemakkelijk, want je komt toch om mensen te bekijken, en dat voelt snel ongemakkelijk, je voelt je een voyeur.

Wij konden geen trektocht maken maar een dagje met een lokale zelfstandige in zijn auto langs een aantal van deze bezienswaardigheden was wel erg leuk. Daarna moet er natuurlijk wel weer gezwommen worden.

Al met al een leuke eerste echte vakantie. Dit is een van de redenen waarom we naar Thailand zijn gegaan.

6 april 2007

De bellenblaas die Li Yan van Anneke heeft gekregen is in goede aarde gevallen. Li Yan houdt gewoon van bellen blazen. Maar voor de Thai is dit een zeer ongebruikelijk gezicht. Zeker als een Aziatisch uitziend kind in een kinderzitje achter op een fiets van een FARANG bellen blaast. Helaas was Monique vrijdag ziek. Li Yan is dan een goede verpleegster en heel erg zorgzaam. Al maakt ze er wel een "rommeltje maken gedaan" van met al haar speelgoed. Vandaag hebben we twee kastjes gekocht om de verzamelwoede van Li Yan in ieder geval in te kunnen perken en kasten op te kunnen bergen. Tijdens het uitpakken komen we van alles en nog wat tegen. We kunnen zien dat we sommige dingen in december in de haast hebben ingepakt. Ook de kwaliteit van inpakmateriaal liet nogal eens te wensen over. Mensen in Nederland, koop geen bruingrijze tape van de WIBRA, want je krijgt het er niet meer af, getuige de foto van twee zwoegende Appelman vrouwen bij de stoel van Li Yan.

4 april 2007

Eindelijk zijn onze spullen uit Nederland aangekomen. Na vertraging met het inschepen is het uiteindelijk vervoerd met de "mol avantage". Er leken nog even problemen te zijn omdat de werkvergunning van Jan nog niet rond is en er daarom invoerbelasting betaald moest worden, maar gelukkig nam de werkgever van Jan die kosten voor haar rekening. Zij hadden de werkvergunning immers al lang moeten hebben geregeld! Maar de spullen zijn er, en het feest der herkenning is compleet. Het is alsof de ons zo bekende spullen nooit weg zijn geweest terwijl we ze wel degelijk 3 maanden hebben moeten missen.

Uit alle hoeken kwamen kleine en grotere cadeautjes van oma Truus, opa Antoon  waar de dozen een maand in de garage hebben gestaan, en Greetje. Dank je wel opa, oma en Greetje! Jan heeft de dozen binnen gezet in de logeer kamer, dus even geen logees alsjeblieft! ;-) Nu moeten we nog wat kasten kopen om alles weer in te kunnen zetten. Hoewel we dachten dat we niet zoveel hadden waren het toch 59 dozen (5 m3).

's Middags is Monique nog bij Anneke en baby Ris (3 weken, op de foto met de nanny) op bezoek geweest. Anneke is getrouwd met Jeroen en wonen hemelsbreed ca. 1 km bij ons vandaan. (voor de Bitonezen onder ons, Anneke is een volle nicht van Thijs. Binnen de Engering familie is er enige reuring ontstaan over een naar zeggen op handen zijnde reis van Thijs en Titia naar Bangkok terwijl Thijs en Titia daar niets van wisten).

29 maart 2007

We zijn hier nu drie maanden, en dat betekent dat we ons visum moeten vernieuwen. Dit kan bij immigratie, maar je kunt ook even de grens oversteken. Een mooie gelegenheid dus om Edwin eens even te bezoeken in Guangzhou op 2,5 uur vliegen hiervandaan. (bij Hongkong) Ed woont hier al twee jaar en gaat volgend jaar weer iets anders doen. Guangzhou is een typisch Chinese stad dus niet fantastisch, maar het was geweldig om eens bij Ed langs te gaan. We hebben een eiland bezocht waar de Europeanen vroeger mochten handelen en een vismarkt. (voor aquariumvissen) 's Avonds hebben we een boottocht gemaakt over de Pearl River. Het was lekker even uit de ergste warmte weg te zijn, want Guangzhou ligt iets verder van de evenaar dan Bangkok  Zaterdag was een unieke dag. Hoe het komt weten we niet, maar het was voor het eerst dat Li Yan doorsliep tot 9.30. Dus echt genieten!

Het was wel gek om met Li Yan weer in China te zijn! Ze heeft er maanden over gepraat dat we naar Edwin gaan. "Die woont in China? Daar ben ik geboren, bij de pandaberen!" zei ze altijd. Ze is zo slim, ons meisje! Ze is met dingen bezig waardoor je soms vergeet dat ze nog maar net drie is. En we denken dat ze donders goed weet wat "geboren" betekent!

ED, het was een geweldig weekend, bedankt!

10 maart 2007

REGEN, EVEN EEN BEETJE VERKOELING!

Terwijl Jan met zijn werk een weekend naar Phuket op Company Trip is regent het even in Bangkok. Dat Jan een weekend weg was, was niet leuk voor Monique en Li Yan. Hij werkt al erg veel, en is 's avonds  rond 19.00 uur thuis. Het is niet altijd even makkelijk voor Monique om allen met Li Yan te zijn, en we zoeken dan ook naar een geschikt kinderdagverblijf. Al was het maar voor een paar dagdelen in de week.

7 maart 2007

We hebben al veel bezoek gehad in de korte tijd dat we in Bangkok wonen. Eerst Edwin, die om de paar weken langs komt om vakantie te houden in Thailand. Monique's broer Jeroen is met Juliette in januari al op bezoek geweest en nu is Jan's zus Greetje één dag op bezoek. Zij maakt een tussenstop op weg naar Singapore. Erg leuk dat ze er even is, kan ze overbrengen hoe we hier wonen. Want als je er geweest bent is het toch anders!

3 maart 2007

HOERA, LI YAN 3 JAAR!

Vandaag is Li Yan jarig. Ze weet nog niet zo goed wat het is en vraagt voortdurend: "ben ik nu jarig?". Het is ook moeilijk te begrijpen. We hebben samen een mooie taart uitgekozen en Jasmin kwam met haar moeder Tash op bezoek. Van papa en mama heeft ze een fiets gekregen en daar rijdt ze nu lekker rondjes op rond het huis. Jasmin mocht zowaar achterop. Jasmin is nog maar anderhalf, maar ze vinden elkaar erg lief! Zoals elke dag is het hier warm dus wat is er leuker dan op je verjaardag te gaan zwemmen in je eigen bad met je vriendinnetje?

22 februari 2007

We hebben één nieuwe fiets gekocht. Maar na één ritje van Jan naar de sky-train (zo gaat hij naar zijn werk) kwam hij 's avonds tevergeefs terug om naar huis te fietsen. Hij was gejat! Hebben wij weer.  Nou ja, gelukkig kostte hij geen honderden euro's, maar dit was wel de reden om Jan's zus te vragen sloten uit Nederland mee te nemen wanneer ze naar Bangkok kwam. Om niet weer de sigaar te zijn hebben we een manier gezocht om tweede hands fietsen te zoeken. Dit is geluk via de Bangkok Cyclist. Een Nederlander die in Bangkok fietstochten organiseert. Hij had er wel twee voor ons tegen een zeer goede prijs. We moesten ze wel zelf op komen halen. Dat ging dus niet zo makkelijk. In een tuktuk passen ze niet, en taxi's willen geen fietsen in de achterbak, laat staan twee! Gelukkig woonde er een oude man met een erg oude ford capri waar ze zelf het dak van af gehaald hadden die mij met de fietsen wel thuis wilde brengen. De achterbank werd er uit gehaald en de fietsen er in gezet. De voorruit was ook niet meer aanwezig, dus in plaats van de gebruikelijke airconditioning in taxi's had ik nu natuurlijke ventilatie in overvloed. De Thaise muziek stond lekker hard dus we hadden veel bekijks. Dwars door de stad, over Sukhumvit en de snelwegen naar huis. Als veiligheid droeg de opa een valhelm.

Met papa gaat Li Yan regelmatig baantjes trekken in het privé zwembad. Papa mag wel wat aan zijn figuur en conditie doen dus zwemmen is een goede activiteit. Daarnaast geven we de geesten in die ons geestenhuisje wonen regelmatig nieuw water en wierook. Eigenlijk moet er ook eten geofferd worden maar daar zijn we niet zo scheutig in. Misschien moeten we aan de tuinman maar eens vragen of hij dat wil verzorgen. Op dit moment kapt hij de bomen. Niemand weet waarom want ze stonden er mooi bij. Ons Thais is echter niet goed genoeg om hierover in discussie te gaan.

Monique leert steeds meer mensen kennen via de "Bambi". Een groep voor "Farang" (buitenlandse) vrouwen met kinderen die ééns in de twee weken bij de Britse club met de kinderen bij elkaar komen om te spelen en te zwemmen. Het is voor ons en belangrijke bron voor informatie en contacten. Laatst is ze met Manon naar de dierentuin geweest.

Omdat we niet alleen naar Thailand gekomen zijn om te werken proberen we regelmatig iets leuks te doen. Zo zijn we op 23, 24 en 25 februari een weekendje naar Pattaya geweest. Niet omdat dat nou zo'n inspirerende stad is, maar gewoon omdat het lekker makkelijk te bereiken is en je er lekker aan het zwembad kan liggen!

11 februari 2007

Ondertussen hebben we van het eerste Thaise maandloon zelf wat meubels gekocht en de woonkamer een beetje aangekleed. Maar het blijft een groot huis, en het zal nog wel even duren voor het helemaal naar onze zin is. Het kampeergevoel is er echter vanaf!

Met een paar vloerkleden, leuke bankjes en mooie lampen lijkt het al veel meer. Water drinken we uit grote flessen van 19 liter die op een apparaat moeten staan. Het kraanwater hier bevat zoveel chloor dat we waneer we in Li Yan's opblaas badje hebben gezeten het net lijkt of je in een echt zwembad bent geweest.

Onze huisraad uit Nederland is inmiddels opgehaald bij mijn ouders en zal eerdaags verscheept gaan worden. Als het meezit komt het over 5 à 6 weken hier aan. We zullen proberen de website regelmatig bij te werken zodat jullie op de hoogte blijven. Bedankt voor alle e-mail tot nu toe!

Hier nog even de eerste beelden van ons nieuwe huis.  In eerste instantie leek het allemaal erg kaal en groot. De Thai zijn over het algemeen geen mensen van sfeervol inrichten dus dat moesten we zelf maar doen. Als je op de afbeeldingen klikt wordt hij vergroot afgebeeld en kan je het allemaal wat beter zien.