23 november 2010

Lieve allemaal,

Hoogste tijd voor een update, want de informatie op onze website is intussen behoorlijk achterhaald. Zoals jullie weten, is het visum van Thanwin afgewezen door de IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst). Jullie lieve mailtjes als reactie daarop hebben ons heel erg goed gedaan, daarvoor nog heel erg bedankt! Thanwin houdt de Thaise nationaliteit, totdat we zowel de Thaise adoptieprocedure (naar wij hopen begin december) als de Nederlandse adoptieprocedure doorlopen hebben. Dat kan al met al nog wel duren tot december 2011/januari 2012. Tot die tijd zullen we dus af en toe voor onze buitenlandse reizen een visum voor hem aan moeten vragen. We hebben onze vluchten in elk geval omgeboekt, zodat we 9 t/m 24 april 2011 in Nederland en Denemarken zijn. We gaan in die periode zeker weer een dag prikken om zoveel mogelijk van jullie te treffen. We hebben goede hoop dat Thanwin dit keer wel een visum krijgt, vooral omdat we nu meer tijd hebben (we gaan in januari al een aanvraag indienen) en zonodig zelfs bezwaar kunnen maken, als het visum tóch weer afgewezen wordt. Zoals elk nadeel zijn voordeel heeft, was dat deze zomer natuurlijk voor ons ook zo. We hebben geen last van jetlag gehad (veel heftiger met kinderen, die zijn niet zo makkelijk in een nieuwe tijdzone te dwingen) en Li Yan en Thanwin hebben een goede band opgebouwd. Door op de volgende link te klikken, opent er een You Tube filmpje, gemaakt 6 maanden na de thuiskomst van Thanwin: http://www.youtube.com/watch?v=qPXN-A6Taog&feature=mfu_in_order&list=UL en hieronder een aantal foto's van broer en zus.

De maand juli hebben we diverse uitstapjes gemaakt, zoals naar de de Britse club, Bangkok aquarium (Ocean World), het safaripark en het park, hieronder een paar foto's. We hebben een nieuw fototoestel gekocht met een omhulsel om onder water te kunnen filmen, op You Tube staan 2 filmpjes van de duikprestaties van onze kinderen, klik op http://www.youtube.com/watch?v=zNAHcLBoq8I&feature=related en http://www.youtube.com/watch?v=iKdBy-1OmlM&feature=related

Op 9 augustus begon Li Yan haar school weer. Ze zit nu in Grade 1 en gaat ook naar een andere locatie. We hadden het er al vaak over gehad, dat Li Yan nu met het schoolbusje naar huis zou komen en tot onze grote verbazing stelde ze voor om ook 's morgens met het schoolbusje naar school te gaan. Dit vonden wij zo'n blijk van zelfvertrouwen dat we dat verzoek ingewilligd hebben. Li Yan wordt 's morgens om 7.10 uur opgehaald (school begint om 7.45 uur) en ze wordt om 15.15 uur weer afgeleverd. Li Yan's beste vriendin Arunima zit weer bij haar in de klas en ook nog 3 andere kinderen van vorig jaar. De eerste schooldag zijn we met z'n allen naar school gegaan om Li Yan weg te brengen, we vonden het toch wel weer een hele stap. Toen we wilden vertrekken, begon Li Yan te huilen, dan valt het niet mee om je eigen tranen te bedwingen. Li Yan heeft al met al 8 weken zomervakantie gehad en hoewel het ook af en toe helemaal niet makkelijk was om beide kinderen thuis te hebben (ze wedijverden alle twee behoorlijk om mijn aandacht), was het ook wel weer leeg in huis. Feit blijft dat ons kleine meisje groot wordt, want ze is deze zomer zowel emotioneel als ook in centimeters gegroeid! Ze doet het overigens weer erg goed op school en is nu ook begonnen met Thaise les. De 44 medeklinkers kan ze al heel goed schrijven en lezen en nu gaat ze beginnen met de 22 klinkers (ga er maar aan staan).

Met Thanwin gaat het erg goed. Hij is over het algemeen een vrolijk kereltje, die iedereen blij tegemoet treedt getuige zijn eerste woorden "Bye Bye" waarbij hij dan ook hartelijk zwaaide. In het begin vond het hij het prima dat wie dan ook hem optilde (heel normaal in Thailand, wel even wennen), maar intussen begint hij wat eenkenniger te worden en daar zijn wij blij mee. Binnen adoptietermen is dat nl. een teken van goede hechting. Veel Thai zien uiteraard dat hij Thais is en vragen dan of hij Thais kan (duh, hij was toen nog maar 1,5 jaar), dus is mijn standaardgrap dat hij in elk geval Thais huilt. Maar zonder gekheid, hij verstaat in elk geval intussen al het Nederlands en begint nu ook meer en meer Nederlands te praten: boo (brood, dui (duif), meeh (meer als in eten of drinken), taa (ja), neeh (nee), donk (dank), manamaa (banaan), totooh (slokje/drinken/flesje) etc. Verder kent hij al veel Nederlandse en Engelse kinderliedjes en die probeert hij ook op zijn manier mee te zingen. Sinds de zomervakantie van Li Yan hebben we 's ochtends een vol programma: zwemles, diverse speelafspraken met vriendinnen met kinderen en een zgn. playgroup op een school. Kinderopvang voor Thanwin laten we nog even rusten tot na de zomervakantie. Thanwin is nog maar zo kort thuis, slaapt nog niet door (en wij dus ook niet, zzzz) en we genieten heel eerlijk gezegd van de tijd met z'n drieën, nadat Li Yan opgehaald is met het schoolbusje. Bovendien gaan ze hier op school snel academisch aan de slag (gewoon, hup leren schrijven), dus van ons mag Thanwin gewoon nog even lekker kind blijven, het gaat allemaal al snel genoeg. Hieronder een paar fotootjes van onze activiteiten.

Op 22 augustus werd ik 46 jaar en dat wilde ik dit jaar eindelijk weer eens vieren. Jan en Li Yan hadden een appeltaart gebakken en verder had ik een aantal hapjes gemaakt. Ons bezoek was lekker internationaal: Franse vrienden Anne-Sophie (en toen nog zwanger van de tweeling Alexis en Clément), Hervé en hun zoon Paul-Emile, Nederlandse vrienden Rieneke, Wim en hun dochter Suze en Duitse vrienden Wiebke, Ekkehard en hun zoon Jonathan. Thanwin ziet Paul-Emile wekelijks en dat is te merken, ze zijn lekker samen ondeugend. Het was een gezellige dag, leuk om mensen over de vloer te hebben.

In september kregen we bezoek van globetrotters Peter, Claudia, Lasse en Sil. Dit Nederlands-Duitse gezin is op wereldreis en deed een paar dagen Bangkok aan. Via Kedron (de nicht van Opa Rengers) zijn we met elkaar in contact gebracht. Het was voor ons een genot te zien, hoe leuk onze kinderen het bezoek vonden, maar Thanwin vond het toch wel vermoeiend ;-) Het was erg leuk en gezellig, wat mij wel deed realiseren dat ik heel erg goede vrienden mis. De keerzijde van het expatleven is nl. dat veel mensen hier 2-3 jaar wonen en we dus al van heel wat vrienden afscheid hebben moeten nemen, maar goed dat hoort er nu eenmaal bij. We genieten dan des te meer van dit soort bijzondere ontmoetingen!

De maand oktober stond in het teken van het bezoek van Oma Truus en Opa Antoon. Zij wilden (gelukkig) niet tot april wachten om Thanwin te ontmoeten. We hadden een leegstaand appartement bij ons op de verdieping voor hun gevonden, dus ze waren lekker dichtbij. Het was geweldig om hen hier weer te hebben, want het blijft toch een hele reis vanuit Nederland (11 uur vliegen). Li Yan was direct weer aan Opa en Oma gewend en ook Thanwin deed het erg goed. We hebben leuke dingen met hen ondernomen, zoals naar de dierentuin, weekendje weg naar de rozentuin (Rose Garden), Spartaans overnachten in Ampawa (wat een harde bedden, au, au, au), een floating market met na zonsondergang vuurvliegjes bekijken per boot en op Opa's 70e verjaardag een bezoek aan Kanchanaburi met een treinrit over de befaamde brug over de rivier Kwai (gedeelte van de Birma spoorlijn), weekendje Pattaya met een bezoek aan the Sanctuary of Truth een tempel gemaakt van teakhout en gewoon lekker zwemmen in het zwembad beneden en thuis knutselen met Oma. Opa en Oma zijn er zelf ook regelmatig op uit getrokken en maakte daarbij gebruik van de taxi, tuktuk, skytrain en trein, heel ondernemend. Ze hebben hun bezoek aan ons zeker goed benut! Zoals altijd is het huis na vertrek van familie weer leeg, maar het vooruitzicht dat we elkaar in april alweer zien, verzacht veel. Heel erg bedankt weer voor jullie bezoek! Op You Tube staan een paar filmpjes: http://www.youtube.com/watch?v=jmhBSk6pqXM en  http://www.youtube.com/watch?v=783r42ni6UQ en http://www.youtube.com/watch?v=8n2YnLEKVRA&feature=related

En toen leek het ineens "winter" geworden in Bangkok. De nachten werden fris (ja, ja, ik weet het, het klinkt belachelijk), wat betekent dat het 23 graden wordt 's nachts en werd het overdag niet warmer dan 28 graden. Dit betekende dat we er een paar weekenden lekker op uit konden trekken, dus spelen in het park en picknicken met mie in het park. De keerzijde van deze "koelte" is dat ons zwembad niet meer voldoende opwarmt om 's middags te zwemmen. Ook dit klinkt natuurlijk weer belachelijk, maar deze zomer hebben we veel bewolkte dagen gehad en ook daardoor warmde ons zwembad niet voldoende op en werd het verschil tussen de boventemperatuur en het zwembadwater te groot. Heel jammer, want het zwembad is een heerlijke activiteit voor 's middags. In de speeltuin stelde Li Yan zich echt op als grote zus, ze hielp Thanwin de trap op en samen gingen ze van de glijbaan af, heel erg leuk, zie het filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=bmUq1f4yeQ4 en de picknick in het park: http://www.youtube.com/watch?v=y08rC_eltfs&NR=1

Het heerlijke van ons expatleven is natuurlijk dat we er makkelijk een weekendje op uit kunnen trekken en ondanks de dan nóg slechtere nachten, blijven we dat natuurlijk gewoon doen. Laatst zijn we een weekendje naar Pattaya geweest, waar we ook Anne-Sophie, Hervé, Paul-Emile en de tweeling Alexis en Clément troffen. Het resort ligt aan het strand, dus hebben Li Yan en Thanwin heerlijk met zand gespeeld! Op You Tube weer filmpjes: http://www.youtube.com/watch?v=mRhPc7AbWfA&feature=related en lekker zwemmen in de zee: http://www.youtube.com/watch?v=A0To8VZU52g&feature=related

Op zondag 21 november was het Loy Kratong. Loy betekent drijven en Kratong is een soort bootje in de vorm van lotusbloem, gemaakt van kurk en bananenblad. Door deze bootjes te water te laten, bedank je de godin van de rivier en tevens drijven met het bootje je zonden weg. Je kan meteen een wens doen voor het nieuwe jaar. Uiteraard wilde we dit mooie feest niet aan onze neus voorbij laten gaan, dus op naar het park! Zie http://www.youtube.com/watch?v=A08eGds48Oc

En wat staat er de komende tijd op het programma? Allereerst de sinterklaasviering van de Nederlandse vereniging, bezoek van Oma Ria (we tellen al heel hard af), de 2e verjaardag van Thanwin, de Kerstmusical van Li Yan en dan het bezoek van Caroline, Marcel, Loïs, Thom en Loek. Zij gaan een rondreis door Thailand maken en met een beetje geluk gaan we dan samen het nieuwe jaar inluiden op Koh Samet. We kijken er heel erg naar uit.

Lieve groeten vanuit Bangkok,

1 juli 2010

Lieve allemaal,

Aangezien we vandaag naar Nederland zouden vertrekken, vond ik een nieuwe update wel gepast. We hebben onze vlucht naar 17 juli om kunnen zetten, Jan vertrekt 31 juli weer en de kinderen en ik blijven tot 5 augustus. Het is en blijft een grote teleurstelling, het vooruitzicht op 5 weken in Nederland zijn en zoveel familieleden en vrienden en kennissen te kunnen zien, leek ons geweldig. Dat gaat nu dus even heel anders lopen. Zoals genoemd in onze mail willen we jullie nog steeds graag zien (voor zover jullie niet op vakantie zijn), maar wanneer weten we nu nog even niet. We willen nu gewoon eerst het visum in handen krijgen en gaan dan verdere plannen maken. Zodra we weer meer concreet nieuws hebben, laten we dat meteen weten.

Maar nu even een update van de afgelopen periode. Het zal jullie niet ontgaan zijn, dat we lange tijd in een enorme politieke crisis gezeten hebben. Die crisis ging tussen de pasta- en de rijstmensen (mijn vereenvoudigde versie voor Li Yan). Jan zijn werk bevond zich middenin het kamp van de rode shirts, dus op een bepaald moment liep de spanning dusdanig op, dat hij niet maar naar zijn werk kon. Hieronder een paar foto's van het gebied rondom Jan zijn werk.

Een zeer welkome afleiding was het bezoek van Bart & Jolanthe. Bart had een seminar in Taiwan en laat de KLM nou een tussenstop in Bangkok maken! Een mooie gelegenheid om die tussenstop te verlengen tot 3 nachten. We bevonden ons gelukkig op veilige afstand van alle onrusten, maar anderzijds zaten we er ook weer dichtbij, maar we hebben gewoon gezellige dingen met hen gedaan, zoals een bezoekje aan Wat Prayoon dichtbij de Chao Praya rivier (mooie Wat met een bijzondere begraafplaats en een plek waar je schildpadden kan voeren) en dineren op Khao San. Op de terugweg zagen we echter op diverse plekken rookwolken opstijgen ten teken van het verbanden van de autobanden. Het was weer bijzonder om vrienden een paar authentieke stukken van Bangkok te laten zien.

Na het vertrek van Bart en Jolanthe verliep het ultimatum van de regering om het kamp van de rode shirts te ontruimen. Jan kon niet meer naar zijn werk en ook de school van Li Yan werd de hele week gesloten. We besloten het verlopen van het ultimatum niet af te wachten en vertrokken richting Hua Hin, een kustplaats hier 2,5 uur rijden vandaan. Het werden een paar rare dagen: Jan probeerde zoveel mogelijk vanuit de hotelkamer te werken, want het werk in Singapore ging gewoon door en ik probeerde met de kinderen een beetje vakantie te houden, maar dat was niet makkelijk. Op woensdag greep het leger in en werd het kamp van de roodhemden ontruimd, diezelfde dag werden diverse gebouwen in de stad in de brand gestoken, waaronder een aantal gebouwen bij ons in de buurt. Ondanks dat we niet echt vakantie hadden in Hua Hin, voelde het wel als een wijs besluit. Ons gebouw bleek een paar uur zonder stroom gezeten te hebben, geen pretje in deze warmte en het feit dat we op de 12e etage wonen. Kortom, een goed besluit. Donderdagmiddag gingen we alweer richting Bangkok, maar ons gezin is nog heel lang uit het ritme geweest. Niet om te klagen, maar het is natuurlijk heel anders om met een jongetje van 1,5 jaar in een hotel te zitten. Thanwin slaapt meestal rond 11.00 uur en dan 1,5-2 uur en dan zijn we aan de hotelkamer gekluisterd. Bovendien wordt hij nog 2 keer per nacht wakker voor een melkflesje, dus dat vergt ook wat improvisatie in een hotelkamer. Daarnaast is Thanwin lekker ondeugend, hij blijft in een restaurant geen moment zitten en wil constant op verkenning uit. We merken nu, hoe verwend we zijn met zo'n geweldige hotel- en restaurantgast als Li Yan! Na een weekje thuis ging Li Yan weer naar school, maar maar 4 dagen, want op 28 mei was het hier een boeddhistische feestdag. We hadden al een hotel en een auto gehuurd, voordat de politieke onrust ontstond, dus gingen we een paar dagen naar Jomtien. Jan heeft een paar duiken gemaakt en ik heb veel gezwommen met de kinderen. Thanwin is intussen een enorme waterrat, we denken dat hij in een vorig leven een vis is geweest! Via de volgende link kunnen jullie een filmpje bekijken: http://www.youtube.com/watch?v=C8IUrnIN4Es. Ondanks dat Li Yan enorm gek met haar broertje is, is ze af en toe heel erg jaloers, wat natuurlijk heel normaal is. Met de komst van een baby is het toch anders, met de komst van Thanwin is al het speelgoed ineens gemeengoed en zit hij constant aan al haar spulletjes. We hebben dan ook de slaapkamer veranderd, Li Yan heeft nu een eigen hoek met een kamerscherm dat ze als deur kan gebruiken. Zo kan Thanwin niet zomaar haar "kamertje" inlopen en aan al haar speeltjes zitten. Dat geeft al een hoop rust. Thanwin moest er echter enorm aan wennen, ineens sliep Li Yan niet meer naast hem. Daarna was het inslapen heel moeilijk voor hem en dus ook voor ons. Intussen hebben we de juiste "coaching" ontdekt en valt Thanwin nu over het algemeen rustig in slaap. Het lijkt wel of hij ook 's nachts beter door slaapt, soms wordt hij maar 1x per nacht wakker, dus dat is al een hele winst!  Maar verder is het gewoon genieten. Thanwin adoreert Li Yan, hij volgt haar het liefste door het hele huis en doet alles na, wat zij doet (niet altijd prettig natuurlijk) en Li Yan vindt het heerlijk om een reservemoeder te zijn. Thanwin vindt meer en meer lekker en wil ook meer en meer proeven, gisteren wilde hij wel eens komkommer proeven (voorheen spuugde hij dat direct uit), klik op http://www.youtube.com/watch?v=deiWivDmb3w voor het filmpje.

Op 10 juni sloot Li Yan haar kleuterschool af. Aangezien haar school werkt volgens het Amerikaanse systeem, werd er een heuze Amerikaanse "graduation" ceremonie gehouden. Voor de gelegenheid moesten de meisjes een witte jurk aan, wat nogal wat discussies met school kostte, want het moest een tuttifruttijurk worden, zo werd mij op het hart gedrukt. Dat hebben geweigerd aangezien Li Yan de pest aan jurken heeft en gelukkig koos ze 2 weken voor de afsluiting een prachtige jurk uit, die goed bij haar paste. Thuis hebben we de courtesy (het koninklijke hupje) geoefend. De ceremonie zelf werd in een hotel gehouden aan het einde van de middag. Het gedeelte in de witte jurk ging Li Yan goed af, maar toen ze zich om moest kleden in de robe was het ongemak van haar gezicht te lezen. Afijn, het zit erop en intussen chat Li Yan via Skype met haar onderwijzer "teacher Parker", geweldig toch? Vanaf 9 augustus gaat Li Yan naar een andere locatie van dezelfde school, ze zal daar starten in Grade 1. Een hele stap weer, maar aangezien ze de locatie kent van wekelijkse bezoeken voor zwemmen, sporten en bibliotheek en het feit dat ze ongetwijfeld aardig wat kinderen in haar klas zal kennen (ze had 2 parallelklassen), gaan we ervan uit dat het soepel zal verlopen. Op YouTube staat een filmpje, het is een persiflage op het optreden van Li Yan's klas tijdens de ceremonie met Thanwin als sidekick, klik op http://www.youtube.com/watch?v=xJKeep62Iqw voor het filmpje.

De Thai zijn enorme voetbalfans, ze volgen veel van het Nederlandse en het Engelse voetbal en aangezien er ook veel Nederlanders in Bangkok wonen is een kroeg omgedoopt tot Oranjekroeg. Wij vonden dan ook dat we de wedstrijd Japan-Nederland maar even moesten gaan bekijken in de openluchtkroeg. Bij aankomst vroeg Li Yan: "waar gaan ze nou voetballen?" Tja, dan vergeet je dus even dat ze 6 jaar is.... Het zingen van het volkslied (het Nederlandse volkslied kent ze niet, maar het Thaise kan ze meezingen) maakte indruk en alle gekke oranje vermommingen. We zijn niet lang gebleven (wat lastig met een jongetje van 1,5 jaar), maar het was een plezierig uitje!

Lieve mensen, we houden hoop dat we "gewoon" 17 juli kunnen vertrekken en ook Thanwin bij jullie kunnen introduceren. Heel erg bedankt voor jullie troostende woorden en harten onder de riem van de afgelopen tijd.

Heel veel liefs,

14 april 2010

Lieve allemaal,

Allereerst heel erg bedankt voor jullie kaartjes en mailtjes rondom de thuiskomst van Thanwin! Jan heeft weer een prachtige aankomstkaart gemaakt, zie hieronder.

We hopen dat jullie niet "moe" van ons worden, want we zullen jullie voorlopig nog blijven bestoken met nieuws omtrent ons gezinnetje! Momenteel is het weer ietsje rustiger in Bangkok. Het blijft bizar dat we er ook dit keer weinig van gemerkt hebben, behalve een demonstratie hier en daar, die overigens vaak meer leek op een feestje. Li Yan vraagt veel over de demonstraties, dus heb ik getracht haar het principe van democratie uit te leggen. Ik heb haar verteld dat als pappa en zij pasta willen eten en ik in mijn eentje rijst, dat er dan pasta wordt gegeten. De situatie tussen de gele shirts die bijna 1,5 jaar geleden demonstreerden heb ik het bestempeld als de pasta-eters en de rode shirts als de mensen die tóch rijst willen. Wel toepasselijk, aangezien de rode shirts vooral van het platteland komen (hihi). Voor Li Yan zijn de rode shirts dus de mensen die rijst willen eten. Toen we vorige week een demonstratie zagen, zag ze een brommertaxi met een rood shirt (dat is hier één van de vervoersmiddelen, zie http://www.youtube.com/watch?v=RiNR3RdOkAc) en zei ze: "hé mamma, een brommertaxi die rijst wil!" Heerlijk! Toch is het niet leuk voor dit prachtige land wat er nu allemaal gebeurt en gebeurd is, de situatie lijkt wel terug naar af, want een jaar geleden werd het Parlement ook ontbonden door de rechter, "history repeats itself"? We zullen het zien.

Intussen is Thanwin alweer 4 weken bij ons. Het gaat erg goed, al mijn bezoekjes (8 stuks) voorafgaand aan zijn thuiskomst hebben echt hun vruchten afgeworpen. Li Yan is de allerbeste en liefst grote zus van de hele wereld. Natuurlijk is het moeilijk dat er nu een klein mannetje met al haar speeltjes speelt en veel aandacht van ons vraagt, maar na 5 jaar onze volledige aandacht doet ze het gewoon geweldig, want ze is net als wij stapelgek op Thanwin! Thanwin lijkt ons intussen beter en beter te begrijpen, gaat veel op ontdekkingsreis, zit overal aan, smijt met alles, kan een "high five" geven als de beste, heeft al kennisgemaakt met het concept "time-out", zwaait naar ons, geeft ons kusjes en houdt enorm van zwemmen! De nachten zijn zwaar, hij is "verslaafd" aan melkflesjes, smijt het alternatief waterflesje verontwaardigd uit bed... Hij wordt 2-3 keer per nacht wakker en om 5.30 uur is hij gewoon klaarwakker. Het afwennen van de melkflesjes zal nog lang gaan duren. Gelukkig slaapt Li Yan overal doorheen, want we slapen met z'n allen op één slaapkamer. Dat valt ons alles mee, het voordeel is dat we snel bij Thanwin zijn en ook weer snel in ons eigen bed kunnen kruipen! Thanwin begon de tweede dag thuis te lopen en stapt nu dapper door het huis. We doen het net als met Li Yan weer rustig aan, we ontvangen voorlopig geen bezoek, zodat Thanwin leert dat thuis, thuis is en dat wij blijvertjes zijn. Bovendien doet hij om 11.00 uur al een middagdutje en moeten we om 14.00 uur de deur uit om Li Yan op school op te halen, vaak genoeg activiteit (lees: gesleep voor mamma) voor één dag. 's Middags zwemmen we meestal en dat is in deze temperatuur een genot. Het is nu meestal 37-38 graden, dus binnen de airco volop. Li Yan heeft vorig weekend ineens besloten dat ze met haar zwembrilletje op onder water kan zwemmen (eindelijk....) en ze doet het geweldig. Op school heeft ze computerles, dus vraagt ze regelmatig: "mamma, mag ik Microsoft doen?" Fantastisch. Op YouTube staan nog een paar filmpjes: http://www.youtube.com/watch?v=PdsaYcfR0jM en http://www.youtube.com/watch?v=kNHKUO9QEqk en mijn favoriet: http://www.youtube.com/watch?v=lc4aqkvrEYY En de laatste 2 zwembadfilmpjes van vanochtend: http://www.youtube.com/watch?v=h3_DtDBgWn4 en http://www.youtube.com/watch?v=D0DKSELtP8M

Het is nu Songkran, het Thais Nieuwjaar. Er zijn diverse tradities die samengaan met dit feest. Het lijkt erop alsof vooral het water gooien de belangrijkste traditie is, maar van oudsher werden de ouderen bezocht en geëerd. Bij Li Yan op school hebben we vorige week Songkran gevierd. 's Ochtends waren er 5 monniken aanwezig en werd er gebeden. Daarna werd ik als één van de ouders (of ouderen, hihi) geëerd door water over mijn handen te gieten. Thanwin en ik hebben dat dit jaar samen gedaan. Ik vond het heel bijzonder om dit mee te maken! Het water gieten heeft maken met het reinigen van zonden en zo een nieuw begin te maken voor het nieuwe jaar dat voor ons ligt. Li Yan is gisteren in supermarkt ook "gereinigd", terwijl ze snoep uitzocht, gooide een jongen van de supermarkt water over haar heen, ze schrok zo dat ze het op een huilen zette, waar de jongen natuurlijk ook weer van schrok! Maar het hoort erbij.

Intussen zijn we ook bij de adoptiecommissie geweest als gezin en is onze proeftijd van 6 maanden ingegaan. De adoptieprocedure hier loopt anders dan in Nederland, we krijgen eerst een half jaar de voogdij over Thanwin. In die tijd moet de maatschappelijk werker 3x een gezinsrapport van ons maken. Daarna worden die rapporten gesproken in de adoptiecommissie en dan moeten we naar de Thaise rechtbank. Daarna volgt de adoptie naar Nederlands recht. Hoe die nu werkt, weten we eerlijk gezegd niet, maar dat gaan we zelf maar in Nederland informeren, want we hebben onze vakantie naar Nederland geboekt! Jan zijn ouders zijn in juni 45 jaar getrouwd en vieren dit met een weekje samen zijn in Noord-Limburg in de eerste week van juli. Jan blijft 2 weken (van 1-17 juli) en ik blijf met de kinderen (nog effe wennen aan die formulering) tot 5 augustus! We kijken er enorm naar uit en alhoewel het vakantietijd is, hopen we velen van jullie te treffen. Laat ons vooral weten of jullie dan in het land zijn, dan kunnen we proberen om daar rekening mee te houden met het plannen van een aantal bijeenkomsten!

Heel veel liefs weer vanuit een lekker warm Bangkok!

 

19 maart 2010

Lieve allemaal,

Gelukkig is het rustig gebleven in Bangkok en konden we Thanwin op dinsdag 16 maart om 9.45 uur in onze armen sluiten! Aangezien we zo'n 8x bij het kindertehuis geweest waren voor bezoekjes aan Thanwin, hadden we niet de behoefte er lang rond te hangen, dus om 10.15 uur zaten we in de taxi naar.... huis. Thanwin was heel rustig, zo rustig dat hij binnen 2 minuten in de taxi al in slaap viel. Via YouTube kunnen jullie 2 filmpjes bekijken door op de volgende (blauwe) links te klikken: http://www.youtube.com/watch?v=UgvTpd7Y4BI en  http://www.youtube.com/watch?v=c-iW1YMN9F4 En dan hieronder o.a. ons eerste familieportret! We hebben de eerste dag lekker thuis gekeuteld en dat was heerlijk.

 

Li Yan vond het natuurlijk allemaal best eerstmoeilijk, maar 's avonds leek ze ineens bedacht te hebben, dat ze maar gewoon voor Thanwin ging zorgen, dus heeft ze hem zijn avondeten gevoerd, hem gewassen voor het naar bed gaan en zijn pyamaatje aangedaan. Vervolgens is ze nt zeker 6x bij hem gaan kijken, toen hij sliep: "omdat hij er zo snoeperig uitziet". Het komt dus allemaal wel goed. Thanwin houdt m.n. mij goed in de gaten, begint heel zachtjes en zielig te huilen als ik uit beeld ben, maar dat is normaal, want hij is alleen maar vrouwelijke verzorgsters gewend. Dokter Li Yan heeft Thanwin overigens meteen een prikje gegeven en een zelfgemaakt pleister met daarop: I Y Thanwin. Op YouTube staan nog 2 filmpjes: http://www.youtube.com/watch?v=G9Wz7Ajfye4 en http://www.youtube.com/watch?v=XSRtfOQpwBY

Intussen hebben we er 3 nachten opzitten en die zijn behoorlijk gebroken. De eerste nacht ging aardig, alleen was Thanwin wel alle tijden volgens het schema van het kindertehuis wakker: 22.30 en 2.30 uur en toen heb ik hem steeds een waterflesje gegeven (in het schema stond om 22.00 uur nog een melkfles) en toen hij om 4.30 uur wakker werd en hard huilde, bedacht ik me dat hij waarschijnlijk ècht honger had, dus ben ik met hem opgestaan... Vannacht ging het al beter, een fles melk (toch maar overstag gegaan) om 0.00 uur en om 6.00 uur wakker. Het dagritme is er nog niet, woensdag sloot Li Yan's school om 11.30 uur vanwege de onrusten (ik ben middendoor de demonstranten gereden met de taxi....) en dat is normaal zijn slaaptijd. Gisteren ging het goed. Het is duidelijk te merken dat hij een jaar in het kindertehuis geweest is, hij kan goed drama maken. Hij gooit zich op de grond op zijn rug of zij en banaant zich dan door de ruimte. Wel lastig, want hij doet zich daar soms flink pijn mee, maar toch wil ik proberen om er niet teveel aandacht aan te geven. Vanmiddag zei Li Yan (overigens terecht): "wat een afschuwelijk dramakind hebben we gekregen!" Ik moest er erg om lachen. Ik praat er veel met Li Yan over, waarom ik dan niet op Thanwin reageer en dat snapt ze heel erg goed. Ze zei: "hij moet naar jou luisteren, want jij bent groot." Ik weet dat ze slim genoeg is om ook te weten dat het over haar gaat, daarom bespreek ik dit ook allemaal met haar. Ze helpt me echt heel erg goed, want ik vind het natuurlijk best lastig, maar merk wel dat ik rustiger blijf dan toen met Li Yan. Intussen zet hij enthousiast zijn eerste stappen, gisteren voor het eerst (voor ons) alleen los en vandaag deed hij veel pogingen om te lopen. Verder is het natuurlijk een heerlijk kereltje, hij lijkt zich echt al aan me gehecht te hebben, ik krijg regelmatig enorme glimlachen en we spelen natuurlijk veel. Li Yan doet het ook heel goed, ze is echt heel erg lief naar hem toe, ik zeg een paar keer per dag hoe trots ik op haar ben! Nou, nog een filmpje dan: http://www.youtube.com/watch?v=haWhkDCI_do
 

Veel liefs!

 

15 maart 2010

Het zijn spannende tijden voor ons, want als het vandaag redelijk rustig blijft in Bangkok (vanwege demonstraties), kunnen we morgen Thanwin ophalen! Even een mooi detail: op 16 maart 2005 begonnen we een ander avontuur, toen vertrokken we nl. naar China om ons gelukkie Li Yan op te halen, mooi hè?

Sinds 22 februari is er natuurlijk weer het e.e.a. gebeurd, maar eerst even een korte terugblik op met bezoek van Oma Ria en Li Yan's verjaardag. Oma Ria viel met haar neus in de boter, want het eerste weekend dat ze er was werd er volop Chinees Nieuwjaar gevierd. Allereerst besteedde Li Yan's school er veel aandacht aan. Ik blijf het bijzonder vinden, dat ze hier redelijk dicht bij haar Chinese identiteit komt. Op school worden er regelmatig internationale dagen gehouden, wat betekent dat de kinderen in de klederdracht van hun land naar school komen. Tja, wat doe je dan als Nederlander...? Li Yan heeft een prachtig alternatief, ze kan een prachtig Chinees pak of Chinese jurk aantrekken, alhoewel, een jurk? Daarover straks nog meer. Hieronder een korte impressie van de viering op school. De schooldag begint met het vormen van een rij en het zingen van het Thaise volkslied, Li Yan kent hem intussen uit haar hoofd! Daarna begon het feest. Meisjes in Koreaanse en Chinese klederdracht voerden een dansje op. Elke klas maakte een drakenkop en vervolgens liep elke klas als draak over het speelterrein. Het personeel deed tot slot nog een drakendans. Erg leuk! De inzet van het personeel is echt geweldig, we hebben het (weer) enorm getroffen met deze school.

Het weekend zijn we een nachtje in een hotel in Chinatown gaan overnachten. We hebben heeeeel veel gelopen en het was lekker warm! Als de Thai feest vieren, dan betekent dat vooral eten, dus dat hebben wij ook maar gedaan. Natuurlijk hoort een bezoek aan een tempel er ook bij, want de voorvaderen horen rond Chinees Nieuwjaar herdacht en vereerd te worden, een mooie gewoonte. Nèt voordat we weer naar huis wilden gaan, werden we voor ons hotel getrakteerd op een drakendans, dat hoort er toch wel echt bij!

Het was weer heerlijk om Oma (Li Yan noemt haar vanaf nu Omiyak, want dat is korter dan Oma Ria...) weer hier te hebben en vooral dat ze erbij kon zijn, toen we Thanwin gingen ontmoeten. We hebben verder lekker zitten bakken bij het zwembad, lekker gezwommen en Oma heeft veel spelletjes gedaan met Li Yan. Met Wiebke en Jonathan hebben we een bezoekje gebracht aan Safari World, erg leuk, je kon er de giraffen voeren! Ook heeft Oma mij geleerd om rozen te maken van crèpepapier, wat een leuke nieuwe hobby! Zelfs Li Yan vindt het leuk om me te helpen. We wonen nu kleiner (geen logeerkamer), dus we moeten nu meer schipperen met de ruimte, maar gelukkig is Oma nog fit en sliep ze goed op de matras in het speelhoekje van Li Yan in de huiskamer.

 

Kortom, het was weer heerlijk om haar bij ons te hebben en wederom fantastisch dat Opa haar weer zolang heeft kunnen missen!

Op 3 maart werd Li Yan 6 jaar. Ondanks dat ze niet houdt van in de spotlights staan, heeft ze genoten. 's Ochtends was ze gelukkig niet te vroeg wakker (6.15 uur) en kon ze de cadeautjes van ons, van oma Ria en opa Willem en cadeautjes die per post uit Nederland gekomen waren uitpakken. 's Ochtends ging ik naar school met 2 taarten en cadeautjes voor haar klasgenoten, want zo trakteer je hier. Het was erg leuk. Hieronder een paar fotootjes.

De zaterdag erna hebben we haar verjaardag bij the Little Gym gevierd. Dat is een soort sport en spel, waar ze het eerste jaar ook heen ging en nu net weer mee gestart is. Het leek ons wel zo handig met de kleinere woning en de kans dat Thanwin thuis zou zijn. We hadden haar klasgenoten en 2 oud-klasgenoten (van haar oude school) uitgenodigd en ze heeft enorm genoten. Al met al waren er 6 meisjes uit haar klas, eigenlijk haar beste vriendinnen, dus mooier kon het niet en natuurlijk Vedanth en Ananya die zooo blij waren om Li Yan weer te zien. We zagen die middag zo'n andere Li Yan, zo blij en uitbundig. Genieten dus! Via YouTube kunnen jullie 2 filmpjes bekijken door op de volgende (blauwe) links te klikken: http://www.youtube.com/watch?v=dxc1vKhqt3k en  http://www.youtube.com/watch?v=Dm83y16ANXo

Afgelopen donderdag had Li Yan een sportdag. De kleuterschool had gemengde teams gemaakt (van klein naar groot) en Li Yan hoorde bij "the green frogs". Er werd gecheerd, gemarcheerd en natuurlijk gesport. Het was weer een leuke activiteit. In juni heeft Li Yan haar "graduation", want dan sluit ze de Kindergarten hier af. Dat wordt een groot feest en daarvoor zijn strikte kledingvoorschriften opgesteld. Voor de meisjes: een witte of crèmekleurige jurk, witte sokken en witte schoenen. Als voorproefje werden er al schoolfoto's gemaakt en dus moesten we snel op jacht voor een jurk voor Li Yan. Li Yan heeft nl. nog steeds een gruwelijke hekel aan jurkjes en rokken.... We hadden een leuke jurk gevonden met Minnie Mouse erop en rode bretels, maar aan het einde van de schooldag werd ik door een Thais personeelslid berispend toegesproken. Dat was toch echt niet de bedoeling, school verwacht Li Yan in een soort baljurk op haar graduation. Mijn nekharen gingen overeind staan en ik heb gezegd dat dat dus nooit gaat gebeuren. Gelukkig hebben we al een leuk wit sportief jurkje gevonden. Maar hieronder nog even wat foto's van de sportdag.

En nu maken we ons op voor de thuiskomst van Thanwin, op YouTube heb ik nog een klein filmpje gezet van mijn bezoek aan hem afgelopen woensdag.  Door op de volgende (blauwe) link te klikken kunnen jullie dat filmpje bekijken: http://www.youtube.com/watch?v=w57sBrIY7Gs

We hebben de inrichting van het huis aangepast, maar vermoedelijk zullen er nog wel wat aanpassingen volgen. We gaan proberen om regelmatig filmpjes op You Tube te zetten, zodat jullie weer met ons kunnen meegenieten en Skypen mag natuurlijk altijd!

Heel veel liefs van ons allemaal en heeeel erg bedankt voor jullie belangstelling en steun!

22 februari 2010

Gisteren zijn we de hele dag bij Thanwin geweest in het kindertehuis en we hebben genoten! Wat is het een heerlijk mannetje. We zijn de hele dag met hem in een apart gebouwtje geweest, een soort familiekamer met een speelruimte, eetruimte, badkamer en 2 slaapkamers. Heerlijk om daar ongestoord met hem te kunnen vertoeven. We hebben Thanwin daar eten kunnen geven en veel met hem kunnen spelen en knuffelen. We vonden het verstandig dat hij zijn dutje gewoon in zijn eigen bedje deed, dus na zijn lunch hebben we hem weer teruggebracht naar de verzorgsters. Thanwin slaapt samen met 28 andere kindjes op een slaapzaal, dus we gaan ervan uit dat hij wel wat lawaai gewend is. Na zijn dutje en onze lunch bij de dichtstbijzijnde Carrefour gingen we Thanwin weer ophalen en terwijl Jan, Li Yan en ik hem in de deuropening stonden op te wachten, zond hij ons een enorme glimlach toe. We verbeelden ons dat hij ons al herkende, wat een heerlijk gevoel al! Li Yan doet erg haar best, maar vindt het allemaal best moeilijk, het is natuurlijk ook wennen om na zoveel jaren de aandacht te delen en vooral om zo'n jong speelkameraadje te krijgen, die nou niet bepaald doet wat jij hem vraagt, maar het zal allemaal wel loslopen. Het is eindelijk gelukt om een filmpje op YouTube te zetten, dus door op de volgende (blauwe) link te klikken kunnen jullie die bekijken: http://www.youtube.com/watch?v=K4NfECm69Bg

Hieronder volgen nog een paar foto's van een bijzondere dag! Oma Ria en ik gaan woensdag 's ochtends een paar uurtjes naar Thanwin toe en als het darmonderzoek van Jan zaterdag niet te veel tegenvalt, gaan we zondag nog een keertje met z'n allen, want Oma vliegt zondagavond alweer terug naar Nederland. We hopen dat jullie weer met ons meegenieten, wij genieten in elk geval enorm.

Heel veel liefs uit een warm Bangkok.

16 februari 2010

Wat een bizarre dag! Het was natuurlijk lang wachten, voordat we aan het einde van de middag naar het kindertehuis konden, dus het fornuis is gepoetst (je moet toch wat in de tussentijd). Li Yan vroeg vanochtend als eerste: "Hoe zou Thanwin eruit zien?" En verder heeft ze vandaag vaak gevraagd: "Gaan we al naar Thanwin?" Afijn, de rit ging voorspoedig, dus om iets over vieren zagen we nadat we ons gemeld hadden, een verzorgster met een klein mannetje in haar armen naar de wachtruimte lopen. Daar kregen we Thanwin in onze armen. Hij was duidelijk moe en overdonderd, dus hij heeft vooral heel stilletjes op mijn schoot gezeten. Li Yan zat lekker met de speeltjes te spelen en af en toe met Thanwin, ze was erg lief. Het filmpje komt morgen, we zijn moe, dus vandaag alleen even een paar fotootjes. Zondag gaan we er weer heen, we kijken er erg naar uit. Gelukkig was het niet naar om hem achter te laten in het kindertehuis.

Hieronder een korte impressie van de verse familie Appelman:

 

12 februari 2010

Alweer een update? Inderdaad om jullie kennis te laten maken met onze zoon, want de adoptiecommissie heeft gisteren de plaatsing van Thanwin goedgekeurd! We zijn enorm blij. Dinsdag a.s. gaan we om 16.00 uur met z'n allen kennis met hem maken in het kindertehuis. Oma Ria zal er ook bij zijn en dat is toch wel heel bijzonder. Het wachten is nu op de vertaling van de achtergrondinformatie van Thanwin en nog allerlei goedkeuringen. Daarna krijgen wij die informatie en moeten wij schriftelijk hem accepteren als onze adoptiezoon en wat dacht je wat, die brief moet de adoptiecommissie dan weer goedkeuren. De adoptiecommissie komt elke 2 weken bijeen, dus we hopen Thanwin ergens half maart mee naar huis te kunnen nemen. Tot die tijd kunnen we hem in elk geval opzoeken en dat is natuurlijk al heel mooi, ook voor Li Yan, zodat ze ook aan het idee van zo'n klein broertje kan wennen. Ze vindt het ook heel erg leuk en spannend.

Maar goed, de foto's dus:

En wie weet volgende week nog meer foto's en een link naar een YouTube filmpje.

Warme groeten van een heel blij gezinnetje!

7 februari 2010

Lieve allemaal,

Het is alweer veel te lang geleden dat we een update van de website gemaakt hebben. Misschien omdat er niet zoveel te vertellen is? Niets is minder waar. We zijn sinds eind september 2009 van het een in het ander gerold: weekendje weg, bliksembezoek van een van mijn beste vriendinnen Lies, Mexicaanse griep van Li Yan, griep van Jan, bezoek van oma Truus en opa Antoon, Kerstshow school Li Yan, 3,5 week kerstvakantie van Li Yan, Kerst, Nieuwjaar etc. Hoogtepunten te over en dus ook weer veel foto's. We hadden gehoopt intussen ook foto's van Thanwin op de website te plaatsen, maar helaas. De adoptiecommissie komt 10 februari bij elkaar om de plaatsing van Thanwin te bespreken. De maatschappelijk werker heeft ons beloofd om de 11e te bellen. We krijgen dan in elk geval toestemming om Thanwin op te gaan zoeken in het kindertehuis en misschien mag hij dan voor half maart mee naar huis. Komende woensdag komt oma Ria ruim 3,5 week logeren en zij gaat dan in elk geval kennismaken met haar jongste kleinkind!

Intussen hebben we onze lokale ziektekostenverzekering goed getest. Jan heeft al jaren darmproblemen, dus na lang moed verzamelen heeft hij een darmonderzoek laten doen. Uit dat onderzoek bleek dat de spier tussen zijn slokdarm en maag niet goed werkt en die zal ook nooit meer herstellen. Daar slikt hij nu medicijnen voor. Helaas kreeg hij begin van dit jaar een fikse griep en vervolgens een nierontsteking. De dokter wilde die met antibioticum via de bloedbaan behandelen, dus ineens lag Jan in het ziekenhuis. Dat was even schrikken, maar de internationale ziekenhuis in Bangkok lijken erg op hotels, dus Jan zou een slechtere eerste ziekenhuisopname kunnen treffen. Gelukkig bleef het bij 2 dagen en 1 nachtje ziekenhuis. De ontsteking is inmiddels weg en nu gaat Jan eind van deze maand nog een ander darmonderzoek doen. Daarna hopen we uitgedokterd te zijn. Op het werk gaat het goed, er draaien een aantal interessante projecten en de directie heeft hem gevraagd om een coördinerende rol te gaan spelen voor alle locaties!

Met Li Yan gaat het erg goed, ze leest als de beste en is en blijft een hele persoonlijkheid. Op school gaat het erg goed, ze voelt zich erg op haar gemak bij teacher Parker en Miss Connie, de onderwijsassistente. Ze heeft intussen veel vriendinnetjes, maar haar beste vriendin is Arunima, een meisje van Indiase afkomst. Li Yan heeft het dagelijks over Thanwin, terwijl het natuurlijk heel moeilijk voor te stellen is wat zijn komst straks allemaal in gaat houden. We zijn weer begonnen met gymmen bij the Little Gym, we knutselen veel samen en sinds deze week gaan we 's middags weer even zwemmen. Het klinkt ongetwijfeld onvoorstelbaar, maar het is een paar maanden te koud geweest om te zwemmen. De bovenlucht blijft overdag warm, maar het koelde 's nachts flink af (voor Thaise begrippen natuurlijk), waardoor het water van het zwembad ook erg afkoelde. Kortom een te groot temperatuurverschil, maar het warmt weer goed op!

Per januari heb ik mijn vrijwilligersfunctie bij BAMBI neergelegd. Ik was al een tijdje niet meer zo gemotiveerd, maar met de aangekondigde komst van Thanwin lijkt het mij heerlijk om weer een tijdje een "gewone" BAMBI-moeder te worden. Mijn vrije tijd besteed ik nu aan allerlei achterstallig klussen, zoals foto's afdrukken, de website bijwerken, kaarten maken, sieraden maken etc.

januari 2010

Op 1 januari zijn we naar Pattaya vertrokken, toch zonde om een lang weekend niet te benutten voor een kort tripje! We zaten in een achenebbes hotel dichtbij het strand, maar dat mocht de pret niet drukken, we kwamen er ook alleen maar om naar de Nederlandstalige televisiezender BVN te kijken 's avonds en te slapen en daar was het prima voor. We hebben voor het eerste met Li Yan op het strand gezeten en dat vond ze erg leuk, kijk maar naar de foto's.

 

Onze weekenden proberen we veel rust in te bouwen, Jan werkt door de week hard en ook school vergt veel energie van Li Yan. Jan en Li Yan doen dan veel spelletjes. Een maandje geleden hebben we haar nu ook dammen geleerd en dat kan ze al heel erg goed!

Het koele seizoen was dit jaar niet echt koel, alhoewel het 's nachts afkoelde tot 23 graden, maar overdag werd het dan zo weer 35 graden. De middagen waren echter ook koeler, dus te koel om te zwemmen en gelukkig hebben we heel dichtbij een prachtig park, het Benjakitti park. Daar fietsen we dan naartoe, want aan de andere kant van het park is een mooie speeltuin, waar Li Yan lekker in de zandbak kon spelen.

Zo en dan zijn we bijna rond. Op 11 januari kwam Jan uit zijn werk met de mededeling dat hij heel erg moe was, hij ging dan ook om 21.00 uur naar bed. In die nacht kreeg hij koorts en de volgende dag had hij overal pijn in zijn lijf en hoofdpijn, griep dus! Die hele week was hij gevloerd en tegen het einde van de week kreeg hij pijn in zijn onderrug en pijn bij het plassen, dus op zondagmorgen (ja, ja, dat kan hier gewoon, heerlijk) naar het ziekenhuis. Na een CT-scan bleek hij een fikse nierontsteking te hebben en moest hij acuut opgenomen worden om antibioticum te krijgen via het infuus. Dat was wel even schrikken, maar hij heeft zich er heel erg goed doorheen geslagen! Na 2 dagen infuus en 1 nachtje mocht hij alweer mee naar huis en de woensdag erna ging hij alweer een paar uur werken, omdat hij zich gewoon goed voelde. Uit de urinekweek bleek dat de ontsteking veroorzaakt was door een bacterie die ook in de darmen voorkomt. Jan wil nu nog een darmonderzoek laten doen en dan kan de specialist meteen kijken of die bacterie ook in zijn darmen voorkomt. Gelukkig liep alles met een sisser af, we zijn overigens erg onder de indruk van de medische zorg hier!

Dat was het voor deze ronde! We hopen volgende week weer een update te hebben met foto's van onze zoon. We danken jullie allemaal weer voor het blijven volgen van ons in Thailand, we zijn ons 4e jaar alweer ingegaan. In juli gaan we op vakantie naar Nederland, Jan zijn ouders vieren dan hun 45e bruiloft. Ondanks dat het vakantietijd is, hopen we een aantal van jullie weer te treffen. Zodra die plannen zich geconcretiseerd hebben, laten we dat horen. Eerst ons kleine mannetje maar eens ontmoeten en mee naar huis krijgen!

Veel liefs vanuit Bangkok!