19 december 2011

Lieve allemaal,

Tja, het voornemen om maandelijks een update te maken is schromelijk mislukt, maar misschien ook wat veel van het goede, dus hou ik het maar bij een halfjaarlijkse update! Zoals altijd is er weer heel veel gebeurd. We zijn verhuisd, Thanwin is op school begonnen, Li Yan is naar de 2e klas gegaan, we hebben heel erg in spanning gezeten over de dreigende overstroming, oma Ria is op bezoek geweest, de Nederlandse adoptie is zo goed als afgerond, Thanwin is alweer 3 jaar geworden en de Kerstvakantie is alweer begonnen. Zaterdag a.s. stappen we in het vliegtuig naar Nederland, maar eerst maar "even" een update van het afgelopen half jaar!

Allereerst het nieuwe appartement. Het gebouw is een soort kasteel, ons eigen zandkasteel noemen we het maar. Een bijzonder gebouw, zullen we maar zeggen, maar de 4 torens zijn met elkaar verbonden en op de 1e verdieping creŽert dat een geweldig mooie overdekte speelgelegenheid voor de kinderen. Het is hier heerlijk, de ruimte is fijn, iedereen heeft een eigen slaapkamer, prachtig uitzicht over de stad, mooi groot zwembad etc. We hebben sinds de verhuizing ook een auto, een oud beestje, maar heerlijk om hier zelf te rijden!

Het meest ingrijpende was wel het feit dat Thanwin voor het eerst in zijn leven een eigen slaapkamer kreeg, we waren erg vooruitstrevend en vonden dat hij ook geen babybedje meer nodig had, maar wel in een groter bed kon. Dat hebben we geweten.... De eerste nachten ging het overigens prima, hij sliep lekker door en kwam gezellig met Li Yan hand in hand naar onze slaapkamer toelopen 's ochtends. Daarna begon de onrust. Het kwam erop neer, dat zodra Thanwin wakker werd, hij naar onze slaapkamer toe kwam rennen, bijna alsof hij achtervolgt werd en dat diverse malen per nacht. We hebben van alles geprobeerd en tegelijkertijd heel hard gehoopt dat het vanzelf over zou gaan. Intussen ligt Thanwin weer in het campingbedje, dan kan hij er in elk geval niet zo makkelijk uit en na 3 maanden sliep hij eindelijk door. We hebben uiteraard af en toe nog een onrustige nacht, maar dat komt overal voor.

Na 4 weken vakantie van de kinderen zijn we een weekje naar Koh Tao geweest, een eiland voor de zuidoost kust van Thailand. We zijn met de auto naar het zuiden gereden en hebben daar de auto laten staan en de boot gepakt. Onderweg verloren we nog een essentieel onderdeel van de airco, maar gelukkig vonden we langs de weg op zaterdagmiddag probleemloos een Toyoto dealer en die had een buurman, die het onderdeel nog wel tweedehands had voor een prikkie. Stel je dat eens voor in Nederland, daar genieten wij dus enorm van! Het was een welkome onderbreking van 4 weken thuis, want 2 kinderen constant vermaken is niet altijd makkelijk. Jan had weer eens een prachtig resort gevonden, met een prachtig uitzicht over de baai. We hadden 2 slaapkamers, wat eigenlijk heel erg goed ging, maar ja af en toe belandden ze natuurlijk toch bij ons in bed...

Jan heeft een paar duiken gemaakt en Thanwin en ik hebben ook tussen de visjes op het strand gezwommen. Je had het gezicht van Japanse toeristen moeten zien, die ook gaan snorkelen met zwemvesten aan en heel veel kleding en dan Thanwin met een zwempak aan en alleen een zwembrilletje op. Geweldig! Thanwin vond het fantastisch om tussen de vissen te zwemmen. Li Yan speelde liever met het zand. Kijk maar naar de volgende video's.

  

Sinds half mei ben ik samen met een aantal andere vrouwen een hobbyclub begonnen. In de zomervakantie kwamen we elke week bij elkaar, maar normaal gesproken elke 2 weken. We wisselen veel ideeŽn uit, inspireren elkaar en kletsen natuurlijk intussen over van alles en nog wat. Het fijne van deze club vrouwen is, dat de meesten hier nog heel lang gaan blijven of wel omdat ze getrouwd zijn met een Thai of Thais-Amerikaans zijn. De afgelopen zomer heb ik weer afscheid genomen van een aantal goede vriendinnen Klara, Anne-Sophie en Shelby. Klara kende ik intussen ruim 3 jaar, wat lang is in expatbegrippen. Langdurige vriendschappen is dus een hele kunst. Hieronder even een selectie van mijn projecten van de afgelopen maanden.

Vroeger heb ik als een gek gebreid, maar was het eigenlijk zat, totdat een van de leden van de hobbyclub me haar breiboek liet zien... En het model van Li Yan's lievelingsdoekje was ook wel aan een update toe. Ik geniet van de bijeenkomsten, het zijn leuke vrouwen en ik geniet van het creatief bezig zijn.

 

En op 8 augustus was het zover. Thanwin ging voor het eerst naar school, gelukkig op dezelfde locatie als Li Yan. Thanwin vond het heel erg moeilijk om afscheid te nemen, dat heeft toch zeker 2 maanden geduurd. Heel eerlijk gezegd heb ik ook regelmatig een traan weg gepinkt... De eerste paar dagen werd Li Yan er zelfs bijgeroepen om hem te troosten, ze was echt een geweldig goede grote zus! Thanwin gaat 3 ochtenden naar school, spreekt al een aardig mondje Engels en heeft al heel veel geleerd. Hij houdt erg van liedjes zingen en knutselen, maar vindt het ook heel erg leuk om lekker te fietsen en in de zandbak te spelen. Alleen zindelijk worden lukt niet, ondanks de demonstraties van Li Yan en van mij om op het potje te plassen (wat je al niet doet voor je kinderen) , weigert Thanwin om op de po of op de wc te plassen. Proberen we het gewoon over een paar maanden nog weer eens. Li Yan zit nu in de 2e klas, vergelijkbaar met groep 4. Ze heeft weer oude en nieuwe klasgenoten en Arunima haar vriendinnetje van Kindergarten zit nog steeds bij haar in de klas. Li Yan heeft het erg naar haar zin op school en doet het erg goed.

Aangezien we nu een auto hebben (auto's zijn hier heel erg duur, dus een oud beestje van 15 jaar, wij zijn eigenaar nr. 17, geloof ik), trekken we er in het weekend regelmatig op uit. We zijn een keer naar het dichtstbijzijnde strand gereden, zodat de kinderen lekker in het zand konden spelen. Ook een bezoekje aan de grote dierentuin Safari World is vooral bij Thanwin erg favoriet. Hij heeft het nůg over de "papagaaitje, leef je nog" die op het hoofd van Jan ging zitten! Eind september nog een weekendje weg naar Pattaya met een groot zwemparadijs en een draaimolen op het terrein van het hotel.

Eind september ben ik begonnen met het geven van Nederlandse les. Ik doe dat 1 uur in de week en heb intussen een groepje van 3 kinderen, 2 van 6 jaar een 1 van 9 jaar. Het niveau ligt niet hoog, maar de ouders vinden het het belangrijkste dat de kinderen lol hebben en dat lukt heel erg goed. Ik geniet er erg van! Ik heb wat boeken en haal veel van internet. Een leuk bijverschijnsel is dat ik de voorbereide les ook thuis nog eens herhaal met Li Yan, dus zo pikt zij ook nog het een en ander op en dat is eigenlijk heel erg veel. Als ik lesgeef, past Seema hier op. Sinds de zomer heeft zij ons heel regelmatig bijgestaan. Zij was de nanny van Klara, dus we kennen haar al heel wat jaren. Het klikt enorm goed tussen de kinderen de kinderen en Seema, dus ik laat hen met een gerust achter bij Seema. Seema komt in het weekend ook af en toe oppassen, zodat Jan en ik af en toe eens lekker zonder kinderen op stap gaan. Alhoewel we zielsveel van de kinderen houden, genieten we daar enorm van!

Oktober stond in het teken van: visumaanvraag voor Thanwin (binnen 2 dagen afgegeven dit keer!), weekje vakantie voor de kinderen, o ja en natuurlijk de overstromingen in Thailand.... Het heeft ons heel erg lang bezig gehouden en we waren er zelfs van overtuigd dat ook de binnenstad van Bangkok onder water zou komen staan. Gelukkig is ons dat bespaard gebleven, absoluut ten koste van een aantal buitenwijken van Bangkok overigens. De school van de kinderen is 1,5 week langer gesloten geweest. Toch is alles nog niet helemaal "normaal", want m.n. in de winkels kunnen we een aantal producten nog steeds niet krijgen, zoals frisdrank in blik en gek genoeg een aantal schoonmaakmiddelen. De leveranciers ten noorden van de stad kampen nog steeds met wateroverlast. Laat ik jullie vertellen dat de dreigende overstroming nog erger was dan de demonstraties van de rode shirts van vorig jaar. De roeibootjes hebben heel lang bij ons in de parkeergarage gelegen en de zandzakken lagen voor de poort van de parkeergarage. De rechtse foto is de ingang van onze buurtwinkel, er verschenen meer en meer gemetselde muurtjes bij ons in de straat. Omdat alles onvoorspelbaar was, hebben we er zelfs voor gekozen om onze auto 5 weken bij het werk van Jan te parkeren, lekker hoog in de parkeergarage. Terugkijkend is dat allemaal overdreven geweest, maar ja, weet dat eens... Maar goed, het is achter de rug en gelukkig is Oma Ria tůch gewoon bij ons geweest, want ook daaraan hebben we getwijfeld.

Oma Ria is hier van 9 t/m 22 november geweest. Het was weer heerlijk dat ze er was. Li Yan stond haar slaapkamer af, zodat Oma na jaren weer eens in een gewoon bed in plaats van een matras op de grond kon slapen. Door de dreigende overstroming hebben we niet zoveel bijzonders gedaan, maar het weer was heerlijk, dus lekker zwemmen in het zwembad en bakken in de zon. Loy Kratong werd dit jaar bijna niet gevierd, maar gelukkig had de manager van het gebouw een feestje bij het zwembad georganiseerd! Daar kon dus de kratong te water gelaten worden en konden we weer een wens doen voor het nieuwe jaar. Het laatste weekend dat Oma er was, was de auto er weer. Wat een genot, dus een tripje naar het openluchtmuseum Muang Boran (Ancient City). Het is een soort Madurodam, met allerlei historische monumenten die daar nagebouwd zijn.

December is een maand van veel feestdagen, dus vrije dagen en zijn we een weekendje naar Rayong geweest. Het hotel lag dicht aan de zee, dus konden de kinderen weer lekker met zand spelen! Verder was het hier 5 december vaderdag, want dat is de verjaardag van de Koning (de vader des vaderlands). Op school werd er een eerbetoon gehouden aan de Koning en de vaders en Li Yan had gevraagd of Jan er ook bij wilde zijn. Dit zijn momenten die ons er weer bewust van maken, hoe bijzonder het is, dat we hier wonen. Zoiets zouden we immers in Nederland nooit meemaken. De lievelingskleur van de Koning is trouwens roze, vandaar de "dresscode": roze.

Op 9 december is Thanwin alweer 3 jaar geworden! Hij had ons heel duidelijk aangegeven, wat hij zich voorstelde bij zijn verjaardag: slingers, taart eten en net zo'n auto als Li Yan. Dat laatste betekende dat hij heel graag een radiografisch bestuurbare auto wilde. Hij is er eigenlijk nog veel te jong voor, maar vooruit maar, nu kunnen Thanwin en Li Yan samen beneden een racewedstrijdje houden! Het leuke was dat Thanwin niet zo goed wist, wat hij met de cadeautjes moest. Uiteraard hebben we zijn verjaardag op school ook gevierd, het was eigenlijk een vrije dag, maar door het uitvallen van schooldagen, heeft school een aantal vrije dagen ingetrokken. Het grote voordeel was, dat Jan er nu ook bij kon zijn.

Op 16 december werd het 1e semester afgesloten met een Kerstshow op school. Het thema was "Winter wonderland". Thanwin had zijn eerste optreden en deed het enorm, waarschijnlijk omdat hij helemaal niet wist dat ik er ook was! Pas toen ik als een van de ouders gestrikt werd voor een activiteit, zag hij mij en wilde daarna alleen maar naar huis en bij mama zitten! Li Yan was ťťn van de rendieren en deed zoals altijd heel erg haar best! Geloof maar dat ik een reuzetrotse moeder was!

 

Thanwin wil helaas al een tijdje geen middagdutje meer doen. Het enige voordeel is dat hij 's avonds heel snel in slaap valt (dat is wel eens anders geweest, we konden zo ruim een uur bij zijn bed zitten), maar ook dat hij op de gekste momenten soms tůch nog in slaap valt.

Li Yan ontwikkelt zich intussen tot een keukenprinses. Ze vindt het erg leuk om ons te helpen bij het koken en kan zelf al heel goed pizzaatjes bakken.

Zoals gezegd, vertrekken we dus zaterdag 24 december naar Nederland. Jan vliegt 1 januar1 alweer terug en de kinderen en ik blijven tot 6 januari. Dit keer plannen we geen bijeenkomst om vrienden te zien, dat wordt gewoon een beetje te druk. We vieren Kerst met schoonfamilie en familie, vieren de 75e verjaardag van Oma Ria, gaan nog eten met de Deense tak van de familie en proberen tussendoor ook een beetje vakantie houden. De eerste week logeren we in Bennekom bij Jan zijn ouders en na het vertrek van Jan, strijken de kinderen en ik neer in Ugchelen.

We wensen jullie alvast heel fijne Kerstdagen en vooral een heel gezond en gelukkig 2012!

Veel liefs uit Bangkok,

 

1 juni 2011

Lieve allemaal,

Bijna weer 3 maanden voorbij en zoveel te vertellen! Ik kan bijna niet geloven wat er allemaal gebeurd is. We zijn nu 5 weken terug uit Nederland en we hebben het gevoel dat we sindsdien in een achtbaan zitten, zoveel is er in die 5 weken alweer gebeurd. Het belangrijkste is dat we besloten hebben om een grotere woning te zoeken en dat we die binnen 2 dagen ook gevonden hebben. We zijn weer zulke mazzelaars, een mooi appartement met 3 slaapkamers, groot zwembad en een speelgelegenheid voor de kinderen en niet al te duur. Het staat al leeg, dus gaan we 10 juni al verhuizen! In de volgende update zal ik wat foto's invoegen. Li Yan krijgt op 9 juni al zomervakantie, dan hebben we 2 maanden de tijd om te wennen aan ons nieuwe stekkie. Voor Thanwin wordt het de eerste keer in zijn leven dat hij een eigen slaapkamer krijgt, daar hebben we dan wel 2 maanden voor nodig, denken we....

Maar eerst terug naar 3 maart. Li Yan werd toen alweer 7 jaar. 's Ochtends vroeg hebben we cadeautjes opengemaakt en per post was er ook het een en ander gekomen, altijd een leuke verrassing. Vervolgens gingen Thanwin en ik naar school (met een prachtige Minnie Mouse taart en cadeautjes voor alle kinderen uit haar klas) om het daar te vieren. Haar juf Miss Alicia maakt daar altijd veel werk van.

 

En op 16 maart vierden we dat Thanwin alweer een jaar thuis is. Het is ongelooflijk, hoe snel dit jaar voorbij gevlogen is! We hebben zo'n gelukkie met ons mannetje! De kinderen kunnen erg leuk samen spelen. Li Yan vindt het erg leuk om Thanwin van alles te leren en het is indrukwekkend wat hij zoal oppakt, zoals tellen in het Nederlands en Engels en het alfabet in het Engels etc. Op de foto's krijgt hij 2 certificaten uitgereikt van "teacher Li Yan".

Intussen leek het even weer "winter" geworden in Bangkok, met nachten van 18 graden (en dat is Ťcht koud voor hier) en maximum 23 graden overdag. Heerlijk was dat! We zijn een weekendje naar een natuurpark geweest met een ludieke overnachting in een safaritent. Thanwin vond het niet leuk in de tent en heeft een nachtje bij papa in bed geslapen, maar verder was het erg leuk. Op het terrein was een klein speelplaatsje, waar de kinderen samen altijd van genieten. De volgende dag hebben we een rondleiding gehad op de zgn. Chokchai Farm. Deze boerderij is ooit opgezet door een Thai die geÔnspireerd was door Bonanza. Intussen is het een grote boerderij met veel vee en een hoge melkproductie. We hebben een lassoshow gezien en prachtige Thaise cowboys. Ook konden we kalfjes een flesje geven en de schapen en geiten voeren. Het was erg leuk en interessant, de kinderen vonden het ook indrukwekkend. Thanwin had het nog lang over het koetje dat een flesje (slokje noemt hij dat) kreeg ("boe totoo")!

En natuurlijk konden we 21 maart ook niet zomaar voorbij laten gaan, want 6 jaar geleden sloten wij Li Yan voor het eerst in onze armen. Tijd voor een taartje!

Vervolgens zijn we met de kinderen naar Disney on Ice geweest. Wat was het genieten, niet eens van Disney on Ice zelf, maar wel van de blijde gezichten van onze kindjes. Dat roerde zowel Jan als mijzelf tot tranen: "Happiness is met je man en kinderen naar Disney on Ice gaan". Datzelfde weekend een laatste verjaardagsronde voor Li Yan, want the Little Gym had pas op 27 maart tijd voor een verjaardagsfeestje. Li Yan wilde het daar weer vieren en dat maakte het makkelijk om haar hele klas weer uit te nodigen. Niet dat iedereen er was, maar weer haar allerbeste vriendinnen en vriendje. Ze heeft echt genoten en nog extra bij het uitpakken van alle cadeautjes!

Misschien is het al opgevallen dat Li Yan middenin het wisselen van haar melkgebit naar haar definitieve gebit zit. Op dit moment is ze 6 melktanden kwijt, vorige week ging eindelijk haar laatste voortand eruit, dus heeft ze nu een mooi tandenloos bekkie boven, maar de nieuwe tanden zijn al in aantocht. Zoals jullie misschien weten, heeft Li Yan niet veel geluk gehad met haar melkgebit. Zo'n 3 jaar geleden bleek ze 8 gaatjes te hebben in al haar kiezen, ze kreeg toen zelfs een kroon. Intussen bleek laatst een van die gevulde kiezen ook nog gebroken, dus nu is die getrokken en heeft ze een soort beugeltje om de plek vrij te houden voor de definitieve kies. Afgelopen week meldde de tandarts dat de kies achter haar kroon niet goed door kan komen door de kroon... Misschien betekent dat dat die kroon eraf moet en er een kleinere op komt, we zijn dus kind aan huis bij de tandarts...

Op 1 april had Li Yan een sportdag op school. Uiteraard gingen Thanwin en ik haar aanmoedigen. Ze hadden teams gevormd van kinderen uit de 1e t/m de 5e klas. Het team van Li Yan heette "brown bears". Li Yan is overigens de kleinste van de hele school, waardoor bijna iedereen haar kent. Regelmatig knijpt dan een ouder kind haar in haar wang en roept snel "Hi, Li Yan!" Erg grappig. Thanwin vindt het vooral leuk dichtbij zijn zus te zijn, veel "high fives" uit te delen aan Li Yan haar klasgenoten of gewoon even een dutje te doen.

En op 9 april was het de hoogste tijd om af te reizen naar Nederland! Wat hebben wij er lang naar uitgekeken, want 2 jaar is wel erg lang. De vlucht ging eigenlijk heel erg goed, we hadden een goede plek in het vliegtuig met veel beenruimte en voldoende te spelen. Li Yan heeft in het vliegtuig ook nog maar even een Power Point presentatie gemaakt op de laptop van Jan, want dat heeft ze als 7-jarige gewoon op school geleerd! De kinderen hebben 4,5 uur slapen en toen kwamen we aan in DŁsseldorf en werden we verwelkomd door opa Rengers en oma Ria. Het voelde een klein beetje als de aankomst met Li Yan 6 jaar geleden. Na een kopje koffie en wat rondrennen reden we in de huurauto richting Bennekom, naar oma Truus en opa Antoon, terwijl de kinderen nog even een dutje deden. Al met al lagen we met z'n allen om 23.30 uur in bed en om 6.00 uur stonden we op. Heel erg goed voor een eerste nacht. Thanwin vond het wel vreemd die eerste nacht en heeft het grootste gedeelte van de nacht bij mij in bed gelegen, maar goed, je moet er wat voor over hebben! We hebben een leuke tijd gehad, vervroegd Paaseieren gezocht in de tuin, heerlijk gegeten in de tuin bij Wim en Suzan met de hele familie Appelman erbij, een ontmoeting met opa Gerrit, zwemmen op woensdagmiddag, bezoek van Lies, verjaardag van oma Truus, bliksembezoek aan Denemarken, middagje Arnhem met de familie Van den Berg, bezoekje aan Monique en Yuna, natuurlijk logeren bij opa Rengers en oma Ria, bezoek van Gerrie en Lammert en als afsluiter een enorm leuke middag in het pannenkoekenhuis in Rhijnauwen. We hebben erg genoten van het prachtige weer, want wat hebben we toch weer een geluk gehad! Het was erg leuk om in zo'n korte tijd zoveel mensen te zien. We willen jullie allemaal nog bedanken voor de leuke cadeautjes en jullie bijdrage aan het leuke verblijf in Nederland. Hieronder een korte impressie van onze vakantie in Nederland.

 

   

  

 

  

 

Maar natuurlijk was het ook weer heerlijk om thuis te komen, want na bijna 4,5 jaar is Bangkok wel ons thuis en hebben wij hier "gewoon" ons leven. Ook de jetlag hier viel met de kinderen heel erg mee. Li Yan ging de volgende dag weer naar school en Thanwin sliep lekker lang uit en besloot eindelijk na ruim een jaar de hele nacht door te slapen! Wat zijn we hier blij mee, want de gebroken nachten vielen ons zwaar. Na 4 dagen in Bangkok, was het alweer 30 april en werd Jan 45! 's Ochtends natuurlijk cadeautjes uitpakken in bed en een taartje!

Op 1 mei kregen we bezoek van Edwin uit Hanoi. Het was erg gezellig dat hij er was. Thanwin zegt nog regelmatig "Edwin, helikopter", wat zoveel betekent als dat hij nu weer weg is met het vliegtuig. Gezellig om tijd met Edwin door te brengen.

Op 11 mei was het zgn. Spring Concert (lenteconcert) bij Li Yan op school. Het thema was "it's a jungle out there". Zoals altijd is Li Yan weken aan het oefenen geweest op de liedjes en de bijbehorende dansjes. Thanwin kon ze na een tijdje ook zingen (op zijn manier dan). Gelukkig was het concert dit keer beter georganiseerd dan het Kerstconcert, toen moesten de kinderen heel lang wachten op hun beurt, nu was het concert na 1,5 uur afgelopen. De klassen 1-5 deden hieraan mee. Thanwin vond het ook erg leuk, we moesten hem met moeite van het podium houden.

  

Tja en dan nog even over het nieuwe huis. We tellen af. Gelukkig is verhuizen hier makkelijk uit te besteden, dat hebben we de vorige keer wel gemerkt. De verhuizers komen alles inpakken, verhuizen ons en helpen ook weer uitpakken. Bovendien gaan we nu naar een grotere woning, de vorige keer gingen we van een huis met 3 slaapkamers naar een appartement met 1 slaapkamer. Bovendien hebben we besloten een auto te kopen, dat is wel zo lekker als Thanwin in augustus ook 3 ochtenden naar school gaat. Het kwam nl. regelmatig voor dat taxichauffeurs gewoon weigerden om ons mee te nemen, omdat ze geen zin in de verkeersdrukte hadden. Daarnaast ligt het nieuwe appartement in een doodlopende straat en verder van de skytrain af, alhoewel er wel weer een gratis tuktukservice is, die elk uur naar de skytrain rijdt. Spannend allemaal en met de vakantie in het verschiet hebben we weer veel tijd om dit allemaal op ons gemak te gaan ervaren! De foto's volgen snel!

Heel veel liefs weer vanuit Bangkok en wij wensen jullie alvast een fijne zomervakantie toe!

2 maart 2011

Lieve allemaal,

Onbegrijpelijk dat er weer ruim 3 maanden voorbij gevlogen zijn! Zoals jullie intussen weten, staat er over ruim een maand weer een reis naar Nederland op het programma (9-24 april), dus voordat het helemaal niet meer bij te benen is, zo eerst maar even "snel" een update van de afgelopen tijd.

Eind november zijn we met de kinderen naar een Sinterklaas-knutselochtend geweest, die georganiseerd werd door de Nederlandse vereniging. Li Yan is nooit bang geweest voor Zwarte Piet en Thanwin al helemaal niet, dus hup op de foto met Piet. Tot de Sintviering hebben we een paar keer de schoen gezet en heel af en toe naar het Sinterklaasjournaal gekeken. Misschien komt dat wel, omdat Li Yan toch langzamerhand zelf begint te ontdekken dat er een luchtje zit aan dat hele Sinterklaasfeest.... Hoe dan ook, op de Sinterklaasviering bij de ambassade deed ze een aantal proeven om zo haar Pietendiploma te halen, maar intussen weet ze wel dat er gewoon iemand in de Sinterklaas zit! Gelukkig pakte ze het heel erg goed op en na verloop van tijd kwamen er meer en meer vragen, ook wel weer erg leuk. Zoals jullie kunnen zien, heeft Sinterklaas een behoorlijke Nederlandse aanhang in Bangkok.

Daarna arriveerde Oma Ria ("Oong", aldus Thanwin), uiteraard gingen we haar weer op het vliegveld halen. De dag voor Thanwin's verjaardag konden we de adoptie naar Thais recht afronden, dus weer een grote stap gezet in dit lange traject. Hieronder een foto van onze maatschappelijk werker Khun Sirirat, die ons al die tijd begeleid heeft. Op 9 december was Thanwin jarig. Zoals zo vaak in Bangkok, liep de dag anders dan verwacht, want alle gasten werden ziek en konden daardoor niet komen. Maar goed dat Thanwin daar niets van gemerkt heeft! We hebben daarom een week later nog een feestje gehouden met Klara, Amalia en Alesia en nog een andere dag met Anne-Sophie, Hervť, Paul-Emile en de tweeling Clťment en Alexis. Thanwin kan intussen "Happy Birthday to you" neuriŽn als de beste! Op deze manier hebben we in elk geval het missen van zijn 1e verjaardag aardig gecompenseerd, toch?

Op 16 december had Li Yan de Kerstshow van school, waar ze ongeveer vanaf oktober voor aan het oefenen was. Het was een zware dag, want de show was 's avonds en de laagste klassen waren pas laat aan de beurt. Li Yan had er toen niet meer zo'n zin in (logisch) en dat is ook duidelijk van haar gezicht af te lezen. Maar het is ook wat, ineens moest ze weer een jurk aan, haar haar werd getoupeerd en ze kreeg ook nog make-up op! Misschien wat veel voor een 6-jarige? Hoe dan ook heeft ze zich goed gehouden en waren we heel erg trots op haar. Hieronder een impressie van het repeteren van de Kerstshow thuis, het schminken en de daadwerkelijke Kerstshow. Daarna had Li Yan een welverdiende Kerstvakantie van 3,5 week.

 

Zoals altijd was het weer heerlijk om Oma Ria hier zo lang te hebben. Het is toch niet niks, 10 uur in het vliegtuig en dan slapen op een matras in de huiskamer en dan nog niet te spreken over Opa Rengers die haar dan weer 2 weken moet missen. We hebben weer van je gezelschap genoten, mam! Hieronder een paar kiekjes.

 

Op 19 december kwamen Caroline, Marcel, LoÔs, Thom en Loek aan in Bangkok. Li Yan en ik hebben hen op het vliegveld opgewacht. Wat is het toch altijd bijzonder om goede vrienden hier te verwelkomen! Nadat ze ingecheckt waren in hun hotel, hebben ze even een dutje gedaan, terwijl Loek een duik in ons zwembad nam en daarna kwam de familie Van den Berg gezellig bij ons langs. We hebben tijdens hun rondreis veel sms-contact gehad en uiteindelijk troffen we elkaar weer op Koh Samed op 29 december. Ik moet bekennen, dat ik me dan weer eens realiseer dat ik goede vrienden mis, maar we hebben heerlijk bijgekletst op Koh Samed!

    

Koh Samed ligt voor de Thaise kust, zo'n 2,5 uur rijden van Bangkok en is een heerlijk eiland. Wij hadden een hotel met een zwembad (dat zijn er niet veel op Koh Samed), dus vaak 's ochtends even een duik in het zwembad en 's middags richting het strand. Li Yan heeft veel opgetrokken met de familie Van de Berg, maar Thanwin vond het toch wel erg prettig om in de buurt van papa en mama te blijven, ook prima natuurlijk! Li Yan heeft een aantal van de foto's op Koh Samed gemaakt, helemaal niet slecht! Het strand was prachtig en 's avonds werd het strand "verbouwd" tot een loungestrand, heerlijk en ideaal voor de kinderen. Deze vakantie hebben Li Yan en Thanwin voor het eerst heel veel samen gespeeld, de band tussen hun tweeŽn is weer zoveel gegroeid.

 

Tja en toen moesten we weer in het gareel. Dat viel niet mee natuurlijk... Het was nog lekker koel in Bangkok, dus aangenaam 's ochtends, maar langzaam ook te fris om te zwemmen. Dit klinkt de Europeanen ongetwijfeld overdreven in de oren, maar ons zwembad krijgt te weinig zon om voldoende op te warmen en dan is het verschil tussen de lucht en het water gewoon te groot. Via BAMBI (het netwerk voor moeders en kinderen in Bangkok) ben ik met een Maleise vrouw (haar man is Deen en samen hebben ze 2 kinderen uit MaleisiŽ geadopteerd) een adoptiegroep gestart. We komen elke maand bij elkaar om met een kopje koffie ervaringen uit te wisselen en voor een aantal het wachten aangenamer te maken. De wachttijden lopen in Thailand op, dit jaar worden er zelfs geen nieuwe aanmeldingen geaccepteerd, omdat er nu nog gezinnen wachten die in 2007 op de wachtlijst kwamen. Ik ben dus weer met BAMBI bezig en geniet er erg van. Tijdens zo'n koffieochtend heb ik een Duitse vrouw ontmoet, die een dochter uit kindertehuis van Thanwin geadopteerd heeft en laat dat meisje nu op foto's van Thanwin staan met haar naam erbij geschreven! Ze hebben dus ongetwijfeld samen gespeeld. Bijzonder, hŤ?

Li Yan heeft momenteel 3 "wiebeltanden" en beneden een fietsenstallinkje. Helaas bleek een van haar melkkiezen gebroken, dus afgelopen weekend is die kies getrokken. Zo'n 3 jaar geleden had Li Yan al een heftige tandartservaring met onder narcose het vullen en behandelen van 7 kiezen en het plaatsen van een kroon en nu dit weer. Het ging overigens om 1 van die kiezen. Ze krijgt over een paar weken een soort brace die het ontstane gat openhoudt voor haar definitieve kies, want dat kan nog wel een jaar of 3 duren. Ze vindt het erg leuk op school en doet het academisch erg goed. Haar school doet leuke activiteiten en natuurlijk werd ook dit jaar Chinees/Koreaans Nieuwjaar weer gevierd. Thanwin en ik waren er bij en in de "voorgeschreven" kleuren rood of roze. Er werd een prijs uitgereikt aan elke jaargang (klas 1-5) voor de mooiste outfit, de kinderen gingen op de foto met het hoofd van de school. Na de viering had Li Yan sporten en Thanwin deed nog een beetje met haar mee, want hij vindt het geweldig op de school van Li Yan.

Het volgende schoolevenement was de Walkathon. De kinderen hadden sponsors voor gelopen rondje in het Benjasiri Park gezocht. Ondanks dat dit 's ochtends vroeg plaatsvond, was het al bloedheet. Thanwin en ik hebben Li Yan natuurlijk aangemoedigd. Zoek Li Yan met rood petje trouwens.

's Avonds vertrokken wij voor 4 dagen naar Phuket. De eerste keer dat Thanwin ging vliegen en het ging geweldig, hij vond het allemaal reuze interessant. We hadden een prachtig hotel met een zgn. plungepool voor ons terras. Genieten! We hebben een dag een boottocht gemaakt naar Koh Phi Phi, waar in 2006 de Tsunami huisgehouden heeft (zo ook op Phuket natuurlijk), indrukwekkend om daar weer even bij stil te staan. Jan is nog een dag gaan duiken, terwijl de kinderen en ik lekker bij het zwembad bleven. Weer heerlijke dagen.

 

En nu tellen we natuurlijk hard af naar ons bezoek aan Nederland. Het is weer de hoogste tijd om na 2 jaar naar Nederland te komen. We hebben er heel veel zin in en hopen dat we velen van jullie gaan treffen. We hopen dat Thanwin in december ook weer makkelijk een visum krijgt, want we hebben ook dan alweer vluchten geboekt om naar Nederland te komen! We hopen echter niet dat het tot december gaat duren, voordat we jullie gaan ontmoeten. Maar eerst de verjaardag van Li Yan, zij wordt 3 maart alweer 7 jaar en al snel is het dan ook een jaar geleden dat Thanwin naar huis kwam. De tijd vliegt en we genieten elke dag van onze cadeautjes!

Lieve allemaal, we hopen dat jullie weer genieten van onze website. Wij genieten er in elk geval van om op deze manier weer even stil te staan bij alle mooie dingen die we doen en meemaken. We verheugen ons erop om velen van jullie te treffen, als het niet in april lukt, dan misschien wel in december. Veel liefs van ons vieren!