Nieuw-Zeeland: 6 april t/m 9 mei 2008

Zoals bij veel van onze reizen heeft Jan zich ook dit keer weer van tevoren uitgebreid verdiept in Nieuw-Zeeland: waar gaan we heen, wat kunnen we er doen en hoe? Dat resulteerde in het besluit rond te trekken met een kleine camper, eentje waar Li Yan tussen ons voorin kon zitten (anders zo ongezellig met alleen een bestuurder zijnde Jan voorin en Li Yan en ik achterin), een extra bed voor Li Yan, een gootsteentje en 2 gaspitjes, geen toilet en geen douche. Het was een goede keuze. Het was een oude bak, maar motorisch was de camper prima in orde. We hebben ruim 6000 km gereden. Jan heeft al die 6000 km gereden overigens en alle maaltijden gekookt, dus mamma had ook lekker vrij! Li Yan heeft menig dutje tussen ons in gedaan, iets wat ze in Bangkok bijna niet meer deed. Li Yan is nog steeds zo klein dat ze overdwars in het bed kon liggen, zonder dat we dat hoefden te verlengen, handig want zo had ze ook meteen een vangnet.

We zijn van Bangkok naar Auckland (noord-eiland) gevlogen. Een verplichte eerste stop was Wellington, omdat daar de Thaise ambassade zit. Aangezien Jan een nieuwe baan heeft, hadden we ook weer nieuwe visa nodig. We wilden het zeker voor het onzekere nemen, dus eerst informeren of onze documenten compleet waren en daarna aanvragen. We moesten toch weer terug naar Auckland voor de terugvlucht, dus zijn we 2x in Wellington geweest. Het leuke was dat Kedron, de nicht van opa Rengers in Wellington woont met haar gezin, dus daar zijn we 2x geweest, één avond om te eten en één avond om ludiek te kamperen!

De faciliteiten op de campings zijn in de regel erg goed. Jan kookte bijna alle avonden in de gemeenschappelijke keuken en daar aten we dan vaak ook. Hieronder een impressie van de campings, van parkeerplaats tot de oprit van Kedron.

Na ons eerste bezoek aan de ambassade (en Kedron) zijn we met de boot naar het zuid-eiland gevaren en daar de rondrit over het zuid-eiland begonnen. Vergeet niet dat het nu herfst is in Nieuw-Zeeland, het weekend voor onze aankomst waren ze net overgestapt op wintertijd, dus even wennen. Een ander feit is dat er maar 4 miljoen mensen in Nieuw-Zeeland wonen, ter vergelijking: Bangkok heeft 11 miljoen inwoners.

We zijn via het voormalige kwartsplaatsje Reefton (had in 1888 al eigen elektriciteitsvoorziening en straatverlichting, vooruitlopend op de rest van Nieuw-Zeeland) doorgereden naar de kustplaats Greymouth (mooie zonsondergangen).

Langs de kust bij Punakaika zijn de zgn. "pancake rocks" te vinden , kijk maar waarom. We waanden ons even in Zuid-Afrika. Vanuit Greymouth zijn we naar Shantytown gereden, een reconstructie van een goudmijnstadje uit 1860. Er zijn in die tijd overigens veel Chinezen naar Nieuw-Zeeland gekomen voor die mijnen, dus was er ook een Chinatown te vinden! We hebben een kort ritje met de stoomtrein gemaakt, leuk voor Li Yan. Bij de kustplaats Hokitika hadden we lekker warm weer.

Daarna de bergen in op weg naar de Fox gletsjer. Even een tussenstop bij Lake Matheson, in dat meer kon je de bergen gespiegeld zien. Het weer veranderde al een beetje, dus dat lukte niet helemaal, maar de wandeling door het bos er omheen was al prachtig. De gletsjer was imposant en koud... De kritische kijker ziet misschien een rood stipje, dat geeft de grootte van de gletsjer aan. Jan wilde de volgende dag een wandeling de gletsjer op maken, maar het begon 's avonds al flink te regenen en daar had hij geen zin in.

Volgende bestemming was Arrowtown , wat zorgde voor prachtige uitzichten. Arrowtown is een pittoresk plaatsje dat een oppepper gekregen heeft om mensen uit Queenstown daar naartoe te lokken. De herfstkleuren van Arrowtown waren prachtig, Jan heeft veel foto's gemaakt, je zou bijna denken dat we de herfst gemist hebben. In elk geval hebben we het meer leren waarderen na ruim een jaar tropen. Daarna zijn we doorgereden naar Queenstown. We zijn met een kabelbaan naar boven gegaan (een beetje stad in Nieuw-Zeeland heeft een kabelbaan).

Vanuit Queenstown kan je een dagtour maken naar Milford Sound, middenin fjordenland. Wij besloten het anders te doen en er zelf heen te rijden. Wederom prachtige landschappen.

 De volgende dag hebben we een boottocht de fjord in gemaakt. Geniet maar mee.

Vanuit Milford Sound zijn we door gereden naar de zuidkust van het zuid-eiland en hebben we gekampeerd bij Curio Bay, ooit een walvishaven. We hebben er ludiek gekampeerd, zie de "showers". Het waait er veel en hard, je kan aan de bomen zien vanuit welke richting. Dichtbij Curio Bay was er een pinguïnkolonie, ontroerend om de beestjes de kust op te zien klauteren. Ook de zeehonden vinden het er prettig vertoeven.

Net voor Dunedin kregen we een steen op de ruit, dat werd een enorme ster en dus moesten we de ruit laten vervangen. We hebben toen 2 nachten in Dunedin gekampeerd. Dunedin is Schots voor Edinburgh, want lang geleden zijn er veel Schotten in Dunedin neer gestreken. Li Yan vindt het nog steeds leuk om mamma te helpen, dus hielp ze ook met de afwas. Op weg naar het noorden even gestopt in Moeraki om de zgn. boulders te bekijken. Deze ballen zijn miljoenen jaren geleden gecreëerd rondom kalk kristallen binnenin hardsteen.

Onze volgende stop was Oamaru, daar wilden we toch even een foto maken van het Annemieke Hotel. In Oamaru zijn ook weer diverse pinguïnkoloniën, dat was ook weer genieten. Er staan ook prachtige kalkstenen gebouwen. Vervolgens zijn we doorgereden naar het Banks schiereiland, dichtbij Christchurch. Weer een prachtig stukje Nieuw-Zeeland.

Vervolgens zijn we naar Christchurch gereden, daar zijn we 2 nachten gebleven. De temperatuur was heerlijk. We hebben met het kleine stadstrammetje door de stad gereden en heel veel gelopen.

En toen was het tijd om het zuid-eiland te verlaten en over te varen naar het noord-eiland. Met als eerste stop de Thaise ambassade voor het aanvragen van onze nieuwe visa en natuurlijk een bezoek aan Kedron en Wellington. We hebben een nachtje op de oprit van Kedron gestaan, erg leuk en gezellig. Het leuke was dat we de volgende ochtend daar de verjaardag van Jan (30 april) konden vieren. Je raadt nooit wat Jan van Li Yan en mij kreeg.... stroopwafels. Li Yan en ik hebben het principe dat we graag cadeaus geven, die we kunnen helpen opeten. Ateo Dean is net als Li Yan 4 jaar, er was al snel een klik, dus lekker samen spelen en samen in bad.

Het visum maken duurde 2 dagen, dus zijn we in de buurt gaan toeren, leuke dorpen aangedaan zoals Featherton en Martinborough met mooie gebouwen en lekker zonnige terrasjes!

Vervolgens begonnen wij ons rondje noord-eiland. Eerste stop was Napier, een stad die in 1931 door een aardbeving is getroffen. Daarna is de stad herbouwd in Art Deco stijl.

Onze volgende bestemming was Lake Taupo met de 3 nog actieve vulkanen. De meesten van jullie kennen deze vulkanen, zonder dat jullie het weten, nl. als filmachtergrond voor Mordor uit Lord of the Rings. Toen we geïnstalleerd waren op de camping bleek dat de camping middenin de lavastroom lag bij een evt. uitbarsting. Geen paniek, totdat er een sirene afging. Iedereen bleef rustig, maar om ons heen trok men schoenen aan en ging toch quasi kalm een kijkje buiten nemen. Het (b)leek loos alarm, alhoewel de kranten nu vol staan van toch steeds grotere activiteit van Mount Ruapehu, dus toch geen loos alarm? Jan had graag weer een wandeling gemaakt, maar de weersvoorspelling was slecht, veel regen en sneeuw, dus dat ging niet door. We hebben het gehouden bij mooie foto's van de "bergen" en een bezoek aan de Haka watervallen en een rit naar Rotorua.

Rotorua is de zwavelstad, want Rotorua ligt tussen de vulkanen, thermische bronnen, geisers en dynamische modderpoelen. Jan heeft daarom één fotosessie wel 99 foto's gemaakt van.... modder, maar geef toe, prachtige foto's!

Rotorua is ook het centrum van de Maori cultuur met folkloristische optredens. Dat wilden wij ook wel eens bekijken. Het werd een koude avond, want het optreden vond gedeeltelijk in de open lucht (5 graden) en in een tent plaats. We hebben met dekens om genoten! Li Yan vond het eerst wat eng, want de Haka (de dans om de "vijand" te imponeren met het tong uitsteken en veel oogwit tonen) was ook heftig, maar toen ik het bestempelde als ondeugend doen (tong uitsteken), vond ze het toch wel leuk.

Daarna zijn we verder naar de kust gereden naar de "Bay of Plenty", dit gebied is bijzonder vruchtbaar o.a. door de vulkanen, hier komen de Kiwi-vruchten vandaan. Het was een erg interessant bezoek, erg educatief voor Li Yan! Nieuw-Zeeland zorgt voor 90% van de Kiwi-productie wereldwijd, Italië is een goede concurrent. Nieuw-Zeeland heeft echter patent op de goudgele Kiwi. Je ziet het amper op de foto's, maar het regende de hele dag. Nieuw-Zeeland is echt een land van buitenactiviteiten, dus konden we maar één ding doen: doorrijden en wel naar Auckland.

Vanuit Auckland zijn we nog verder naar het noorden gereden naar de zgn. Bay of Islands. In Whangarei werd het gelukkig beter weer. We besloten dan ook een gokje te wagen en in Paihia en Russell te kijken of we met dolfijnen konden zwemmen. Helaas lukte dat niet, want er waren jongen bij de dolfijnen, dus moesten we genoegen nemen met het spotten van orka's en dolfijnen en mooie rotsformaties. Het waaide behoorlijk, kijk maar naar het kapsel van Jan.

In de plaats Kawakawa zijn we nog even gestopt om te plassen. Niets bijzonders, denk je dan, maar in bijzondere toiletten, ontworpen door de eco-architect Friedensreich Hundertwasser. Het ontwerp deed ons denken aan Gaudi.

Daarna zijn we teruggereden naar Auckland via het Tauribos. Dit zijn bomen met enorme doorsneden. We waanden ons weer eens in Lord of the Rings. Kijk maar waarom.

Onze laatste stop was Auckland, het weer werd steeds regenachtiger en we kregen steeds meer zin in zon en de tropen. We wilden dus na deze geweldige reis van 5 weken en 34 dagen "gewoon" weer naar huis. Dat is toch ook een mooi gevoel, toch? Tot ziens, allemaal!